Nieuws

Lormans naar zege in Obdamse slijtageslag
(12 juli 2004)

Een geweldige krachtsinspanning van het duo Thomas Dekker en Sander Lormans, leverde Heemskerker Lormans gister de zege op in de Ronde van Obdam. Het duo Dekker-Lormans maakte in het laatste deel van de koers meer dan een minuut goed op een negental vluchters. De twee tempobeulen bleken in de finale nog fris genoeg om zich te bemoeien met het koersverloop. Lormans pakte de overwinning en Dekker werd vierde. De onstuimige wind op de open achterzijde van het parcours zorgde in Obdam voor een ware slijtageslag. Al direct vanaf het startschot werd het peloton op een lang lint getrokken. Vele uitlooppogingen vielen te noteren. Een tiental renners, Harm Bronkhorst, Kris Kamper, Odwin Bink, Danny Degeling, Jeremy Venell, Erwin Goenga, Richard Bloedjes, Gerard Windhouwer, Marcel Beima en Hugo Keetman zorgde even voor halfkoers voor de beslissing. Ook Lormans leek aan te sluiten. De Heemskerker bleef echter rondelang op een vijftigtal meter hangen. Terwijl zijn Brc-ploeggenoot Keetman uit kopgroep moest lossen, gaf ook Lormans de pijp aan Maarten. Hij zakte terug naar een omvangrijke tweede groep. Daarin ontbrak nog Dekker. De Rabobank-renner wist echter met een felle demarrage samen met Niels Pieters en Rudy Vriend de sprong uit het peloton te maken. De verschillen tussen de drie over het parcours gaande groepen zouden echter alleen maar verder toenemen.

Dekker en Lormans wilden zich echter nog niet bij de suprematie van de negen vluchters neerleggen. Het duo demareerde uit de tweede groep en snoepte ronde na ronde kleine hapjes van de voorsprong af. Op het moment dat de twee de negen in het zicht kreeg ging het plots sneller. Ondanks de prima samenwerking bij de vluchters kwam het koningstandem in een sneltreinvaart naderbij. Voor de toeschouwer viel alles in één klap samen. Terwijl de koplopers zich naar de voorkant van het peloton worstelden, het peloton afsprintte, bereikte Dekker en Lormans de staart van de grote groep. Voordat het duo echter vooraan aansluiting hadden gevonden, waren Kamper en Venell alweer ontsnapt. De twee aanvallers gaven vol gas, maar konden niet verhinderen dat de rappe Bink de twee achterhaalde. Dit bleek een doodsteek voor de vlucht. Beide hardrijders hielden enige reserves achter de hand, waardoor zij de overige acht zagen terugkeren. Kamper zette echter direct een nieuw vluchtpoging op touw. De Warmenhuizer leek met zijn tweede aanval meer geluk te hebben. In een ronde tijd pakte hij een honderdtal meter voorsprong. De jonge hardrijder kreeg echter nog gezelschap van Bronkhorst en Lormans. Het trio bleek vervolgens wel buiten schot. Terwijl vooral Bink en Dekker elkaar in het oog hielden, verdween het koptrio snel uit het zicht. Bink en Dekker zouden zich samen met Nieuw-Zeelander Venell nog wel los maken, maar vooran was het Lormans die gedicideerd de overwinning op zijn naam schreef. Met een lange eindspurt hield hij Bronkhorst en Kamper achter zich. Dekker reed naar een vierde plaats door zijn vluchtmakkers achter zich te laten.