7 september 2008
In een schitterend Zuid-Limburg en op een prachtig selectief parkoers is Luca Schrijen knap 2e geworden in het Rabo-klimcriterium van Munstergeleen. Luca wist de rit naar zijn hand te zetten echter hij kon niet voorkomen dat hij de laatste 50 meter de ijzersterk sprintende Thijs Leygraaf voor zich moest dulden. Naast Luca was BRC Kennemerland goed vertegenwoordigd zo ver van huis. Maar liefst 10 rood-blauwe renners stonden aan de start, en dan BRC-vriend Nino Honigh niet meetellend.
Evelien Jansen wist in categorie 2 een uitstekende 8e plaats tussen de akkers vandaan te slepen. Hiermee was zij het tweede meisje in deze koers welke hard gemaakt werd doordat elke meter hellend was. Dit werd erger voor de renners in categorie 4 en hoger doordat er door een kleine aanpassing een lange helling werd opgenomen met een strook erin van maar liefst 17% !
Mauro Schrijen liet zich hierdoor niet van de wijs brengen. Met wat lichtere wielen van vader Schrijen in het frame gestoken klom hij soepel dansend de hellingen op. Nadeel van weinig gewicht is dat hij enkele posities in de snelle afdaling (cat. 7 max. 66 km/uur) moest prijsgeven. Maar dat mocht de pret niet drukken want Mauro handhaafde zich in het nationale veld op een 29e plek. Een prima opsteker voor dit altijd hard werkende rennertje van BRC.
In categorie 6 stonden er voor BRC wat kanshebbers aan de start. Nino Honigh is dan nog (geen) lid, inmiddels profiteert hij volop van de uitgekiende trainingsmethodieken van toptrainer Koper. En deze werkten ! Kwam Nino in de eerste bocht als een-na-laatste door, in ronde 2 zat hij in het midden om in ronde 3 vooraan te rijden. Helaas werd het geen 3e overwinning op rij maar een derde plek blijft super. In de schaduw van Nino reed Richard Jansen zijn eigen race en mening kritisch toeschouwer ontdekt stap voor stap de potentie van deze wilskrachtige renner. Timide naast de fiets, verbeten en doelgericht op de fiets. Kwaliteiten welke vader Jansen hem tijdens de lange autoritten naar het zuiden beetje bij beetje bijbrengt. Naast Jansen viel Jerry Roling dit keer buiten een topklassering. Als schaatser houdt hij misschien liever van vlakke banen echter ook dit hoort bij wielrennen. Tommy Kneppers volgde hem kort en had het zwaar, echter zijn mooie witte Bianchi hield hem in de race. Voor Joey Aardenburg ging helaas iets eerder het licht uit. Net voor het einde parkeerde hij zijn ros vlak voor het maisveld, zijn teleurstelling overdenkend. Wij lieten hem even met rust.
Categorie 7 had speciaal getraind voor deze koers. 2 Zaterdagen was het bloemendaalse Kopje van hun en niemand anders. Dit was te merken in de koers. Daar waar Luca zich al snel helemaal thuisvoelt wisten ook Patrick Stam, Max Meertens en Jorn Teer deze prachtige ronden snel te waarderen. Van de zenuwen spoelde Patrick Stam zijn zonnebril bijna door het toilet, echter in de race bleef hij rustig en reed een ijzersterke koers. De kopgroep ging nog net te hard echter daarachter sprintte hij souverein naar een 10e plek, zijn 2 medevluchters achter zich latend. Jorn finishte zeer kort daarachter als 15e in een derde sub-groep. Max bleef iets achter en viel net buiten de uitslag. Hij reed hem echter wel uit.
Luca Schrijen had vanaf de 2e rij een prima start en lag na de snelle afdaling meteen in koppositie. Het peloton kent inmiddels de solo-kwaliteiten van Luca en daarom is het krap wonen in zijn 23 mm brede achterwiel. Men heeft het ervoor over bleek. Ondanks 2 halve pogingen lukte het hem niet om het gat te slaan en moest het uitdraaien op een eindsprint bergop. Luca ging van ver aan maar als zo vaak dit seizoen weet Thijs Leygraaff zijn wiel te vinden om hem in de laatste 50 meter te verschalken. Toch was Luca tevreden gezien de namen welke hij achter zich hield plus het feit dat hij van kop gestart in deze lange steile sprint zijn 2e plek kon behouden.
Tekenend voor Luca zijn optreden was dat hij na de koers ook de beker voor het bergklassement mee naar huis mocht nemen. Vader Schrijen heeft inmiddels een extra set veerplaten aangeschaft om zijn bolide vlak op de weg te houden met al dat natuursteen achterin. Ook Schiphol klaagt inmiddels over omhoogstaande koplampen..