Zondag 13 september 2009

Het seizoen nadert zijn eind. De dagen worden korter, de stukken worden (gelukkig) langer. Nu weer een mooi verhaal uit Purmerend. Niels, daar waren dus nog wat BRC'rs te vinden. Wij weten inmiddels dat Fred Pronk ook weer van zich heeft laten spreken als A-Amateur tussen de grote mijnheren. Gewoon 17de worden. Opvallend goed natuurlijk! Maar nu volle aandacht voor de combikoers!

Combi koers Purmerend snoeihard
 
Als reactie op het verslag van Niels Oden over Voorhout kan ik melden dat er vandaag zes BRC-amateurs in de combi-koers in Purmerend aan de start stonden. Later in de middag reden Fred, Sebastiaan en John in de 80 km wedstrijd mee dus al met al een magere score. Maar er werd er niet minder hard om gereden !
 
Aan de start in de 50km koers Hans Schelvis, Rene Melk, Leen de Vries, Richard Westerhof, Klaas van 't Veer en Cees Schrijen. Daarnaast (we noemen hem toch !) BRC-man Rob Hulscher. Vanaf de start een knijperharde koers, volle bak door het centrum en nergens even rust. Dit naar schatting de eerste tien-vijftien ronden lang. Westerhof en de Vries gelijk op achterstand, Schelvis goed voorin. Melk en Krijt komen iets later naar voren en Schrijen net achter de kop.
 
Al in de eerste ronden een kopgroep van zes, veel junioren daarbij. Het peloton daarachter valt eigenlijk nooit stil. Naast de baan al veel uitvallers, renners welke het tempo niet konden volgen. Ook veel nieuwelingen waaien langzaam naar achteren om door de achterdeur te verdwijnen (over een deur lees straks de bijlage!).
 
Halverwege koers rijdt het peloton opeens een waas van regen binnen, de straat wordt voor korte tijd even kletsnat en in Purmerend betekent dat oppassen. Veel renners houden het voor gezien, achteraf gezien onnodig gezien het veilige tempo en de korte interruptie. Na de regenpauze trekt het peloton vol door op weg naar twee nieuwelingen welke ontsnapten op de natte baan. De mannen worden bedankt voor de moeite en het spel voor plek zeven begint.
 
Nadat van 't Veer een goede tijd op kop reed snijdt Schrijen tien ronden voor het eind naar voren met het idee deze plek niet meer vrij te geven. Meerder malen probeert hij met drie, vier man weg te komen maar het peloton pareert attent. In de laatste ronde ook Schelvis attent voorin maar knijpt iets te snel in de remmen in de voor hem open liggende binnenbocht (vanuit beeld redactie) waardoor een aantal plekken verloren gaan terwijl er juist een aantal gewonnen hadden kunnen worden ('s middags op Monza konden we zien hoe dit werkt !). Op de twee laatste rechte stukken is een plek winnen alleen voor de allergrootsten weggelegd dus helaas vandaag geen rood-blauw voorin in Purmerend.
 
 

Bijlage.

De deur.
 
Sportief gezien was het een heel puike combi-koers (snel, veel demarrages, levendige koers, droog, nat en wind), qua BRC-prestaties was het even minder genieten. Daarom wil ik u deze leuke anekdote niet onthouden.
 
Een uur voor de koers verschijnen de eerste amateurs bij de school/sporthal om zich te prepareren. Echter geen leven in de school, alle deuren nog dicht en een renner (naam zal ik niet noemen) zittend op een bankje naast de ingang. "De deur is nog dicht" (wat ook waarneembaar was) roept hij en Hulscher (binnen de B-amateurs toch een autoriteit inmiddels door ervaring, kwaliteit maar vooral vriendelijkheid) pakt de handschoen op en rijdt terug naar de jurywagen. Inmiddels rijdt Schelvis met Schrijen een rondje om de school alle deuren aftastend, behalve die deur naast de renner (naam noem ik nog even niet) op dat bankje.
 
"Hij moet open zijn volgens Jan Nat" roept Hulscher bij terugkomst naar de inmiddels ong. 15 wachtende amateurrenners. Iedereen kijkt naar de deur en tsja die zit dicht, dat zien we allemaal. En die renner op dat bankje ernaast zal wel gevoeld hebben, zo overtuigd het tafereeltje ons. Er wordt al het idee geopperd om om te kleden in de bestelbus, echter Rob heeft nog een laatste optie.
 
Ergens diep weggestopt in zijn beurs zit een piepklein papiertje met allemaal heel belangrijke adressen in geval van, en ja hoor ook de naam van Jan Nat erop. Wat Rob ermee doet is de hamvraag echter nu waren we er even blij mee ! En nu komt ook het voordeel van een combi-koers... aangezien de gemiddelde B-renner zijn leesbril op z'n nachtkastje laat liggen waren er inmiddels junioren en nieuwelingen te over om het 06-nummer van Jan uit te spellen, er stonden immers misschien al 20 man te wachten. Hulscher even later Nat aan de lijn; "wat ? De deur heb je vanmorgen losgemaakt, misschien dat we dan nog even moeten voelen..".
 
Het vervolg is te raden. Wij schaamden ons diep.. de koers heeft dit enigzins vergoed.
 
Moraal van dit verhaal; een goede wielrenner (nogmaals zijn naam noem ik niet, hij had wel een geweldig mooie zwarte De Rosa-fiets..) naait zijn concurrent al voordat de koers begonnen is.