6 september 2009
 
Verslag kleine omloop Veen Kolonien, 5 september 2009

We hadden al gehoord dat de stemming zaterdag, op weg naar Groningen, ver beneden zeeniveau was gedaald. Het vooruitzicht om 80 km in de stromende regen te moeten rijden en 460 autokilometers........... En dan de voorspellingen. Tot het einde toe nat! En dit keer kwam alles uit. Blij verrast was de redactie dan ook toen bij het scheiden van de dag een prachtig verslag in mailbox verscheen van 1 van onze deelnemers, Tim Meertens. Geniet maar even mee. Mooi gedaan Tim!  
 
"Waarom moest ik toch mee!?,, was wat er ruim 2 uur lang in de auto werd gezegt. Met een moraal van onder nul vertrokken we om half 7 ‘s morgens naar Veendam. Hoe dichter we bij Groningen kwamen, hoe harder het ging regen. Onze wens wat een reden waardoor we niet zouden moeten starten, een kapotte fiets ofzo. Geen van deze wensen kwamen uit en daar stonden we met 6 man aan de start, helemaal achteraan het peloton. Vier rondjes van 20km, dat hadden we maar te overleven.
 
Daar klonk het startschot, meteen schoot er een adrenalinekick door me heen. Ineens stond ik op scherp en wist tijdens de neutralisatie tot de 3e rij te komen. Dat gaf tot een beetje moraal. Ik wist dat ik sterk genoeg was. Na 10km begon ik me toch zorgen te maken om de positie van Luca Schrijen. Ik zag hem nergens voorin, geen enkele BRC renner was voorin te vinden. Maar ook bij mij ging het fout. Het moraal nam met elke regendruppel af. Ik probeerde nog een gesprek met collega renners aan te gaan, maar deze hadden evenmin moraal en hadden geen zin in een babbeltje. Na een kilometer of 15 was is bijna tot achterin het peleton van nogmaar 60 man gezakt. Een renner vlak voor me liet een gat vallen op een stuk waar we op de kant zaten. Ik probeerde nog terug te komen, maar heb me laten afzakken naar een groep daar achter.
Ruim 20 man, daar kon ik me bij aansluiten. En hier ontmoette ik Luca Schrijen, die druk mee op kop aan het draaien was. Na een aantal aflossingen zijn we achterin de groep gaan rijden en het verder beschouwd als een leuke trainingsronde van ruim 80km. In deze staat kwamen we voor de eerste keer langs de finish-vlag. Helaas was dit ook meteen de laatste keer voor Jorn Teer, Max Meertens, Thom Feijen en Patrick Stam. Zij zagen na 15 kilometer nog een bui hangen, het was de bezemwagen die ze aan de achterkant te zien kregen.
 
We waren inmiddels 30km onderweg, een het vervelende stuk kwam er weer aan. Het stuk waarin we op de kant gingen. Een koude wind van rechts hinderde ons. Gelukkig had iedereen in de groep er last van. 5 kilometer keek ik een achterom. Waar zat Luca nou? Nergens te vinden! Ik ben bij een van de jurywagens het gaan vragen. "Is nummer 10 gelost?,, Helaas, maar het moraal van Luca heeft blijkbaar zijn kracht overwoekerd. Hij zou voor een 2e en laatste keer de finishvlag passeren.
 
De laatste 40km heb ik rustig mee gedraaid in de groep. Ik haalde als enige BRC nieuweling de finish. Opzich zou je kunnen zeggen een goede prestatie, maar ook een teleurstelling dat ik niet bij het peleton kon blijven. Ook met het idee dat dit mijn laatste wedstrijd van het seizoen wel eens kon zijn. Mijn frame is gescheurd en zal daar geen wedstrijden meer op fietsen.
 
Uiteindelijk toch een gezellige dag gehad. In de auto was de sfeer beter dan het weer. Zonder grote prestaties keren de BRC nieuwelingen naar huis, maar ik denk dat geen van ons uiteindelijk spijt had van deze wedstrijd.
 
Geschreven door: Tim Meertens