6 september 2009
 
Verslag wedstrijd amateur-B zondag 06-09-09
 
Na het bruisende Heemskerk is het rijden in de Waarderpolder op zondagmorgen als een voetbalwedstrijd in Katwijk na een avondje San Siro. Geen muziek, geen mensen, geen bier, geen smoel. Nurkse grijze gebouwen, botte containers, een smerig wegdek en verlaten velden met pallets kleurden de entourage van deze snelle ronde. Positief was dat de organisatie er alles aan gedaan heeft de ronde toch zo aangenaam mogelijk te maken met een clubhuis en juryhok in belgische stijl zoals Niels Oden al refereerde. Het landschap hier is bijna vanzelf zwart-wit. Deze zomer las ik het boek van Wilfried de Jong en dan vooral dat verhaal over een dorpje in Belgie wat 1x per jaar uitloopt voor de koers, de overige dagen gebeurd er helemaal niets. Dit gevoel bekruipt mij in de Waarderpolder wanneer daar eens per jaar de koers passeert.
 
Over de koers niets dan goeds. Knijperhard werd er gereden vanaf de meet af aan. In al dit geweld ontstond er toch een kopgroep met o.a. Oden en Lee. Ze hadden een straatlengte voorsprong maar een splijtende versnelling van o.a. (vooral) Krijt en Ruska (incl. ploeggenoten, Volendammers doen alles samen !) deden deze mooiste poging van de dag teniet. Troostprijs voor deze heren was een top-20 vandaag. De rest waren pogingen tegen haast beter weten in; Oden, Schelvis, Vroom, Kriek, Ruska en ook Krijt probeerden het maar zij konden de koers (on omgeving) hoe dan ook geen kleur geven.
 
Met nog tien ronden op het krijtbord ging Oden nogeens op de pedalen staan. Hierdoor werd Schrijen in deze muisgrijze entourage ook wakker, immers ze moeten thuis weten dat je hier geweest bent ! Schrijen klapte over Oden heen en blijkbaar ging dat zo hard dat Oden schrok (of er geen vertrouwen in had, red.). Schrijen alleen op kop. En dan rij je daar; in de Waarderpolder met hartslag 178, 89 man achter je aanjagend, een zucht wind op je kop en vijf mensen klapperend wakker getrommeld uit de spelonken van leegstaande kantoorgebouwen. 4x linksaf, daar hoef je niet over na te denken maar wel wanneer Hans van Eijk met een "hogerop" (was iets onvriendelijker..) onder je doorkomt. DIT was het moment om aan te pikken, helemaal door het zuur zoals Hoogerland vanmiddag achter Moncoutier. Maar het peloton reed kort, wat twijfel in de kop en dan die entourage, je mist net iets om dat laatste stukje eraan te plakken.. Slag gemist !
 
Het kwam Schrijen op een standje van de oude vos Oden te staan. Schrijen had moeten aanpikken om een kans te hebben. Nu had niemand een kans behalve Krijt welke in ronde 42 van de 45 wegreed en niemand hem kon volgen. Krijt moet hiervan houden, van lege loodsen, van pallets, van containers, van vermoeide vijftigers. Krijt geniet van een jagend peloton welke hem niet kan pakken, dat weet Krijt. Krijt raak je kwijt wanneer hij met zijn krachten smijt. Krijt houdt van grijs. Krijt houdt van titanium, kleurloos maar sterk. Krijt houdt van de Waarderpolder en hij won hem glansrijk, het peloton als een grijze muis achter zich latende.
 
Waarderpolder; tot volgend jaar !

CS