19 april 2009

Vanmorgen was het dan eindelijk zover. Het nieuwe onderdeel als je van de jeugd af komt en naar de Nieuwelingen gaat: Klassiekers rijden. Nadat we afgelopen week allemaal nare en wilde verhalen van Luca hadden gehoord, was het best wel spannend. Er was om 10:00 bij Cees Schrijen afgesproken, om vanaf daar met de ploegleidersauto en de auto van Marc Stam naar Emmen te vertrekken om daar De Omloop van Kleine Hein te rijden. Jongens die moesten rijden waren Luca, Jorn, Thom en Patrick. Daarnaast waren Eric Fijen, Cees Schrijen, Marc Stam en onze trainer Jeroen Scheffer mee als begeleiding. Na elkaar op de A8 al te zijn kwijt geraakt, kwamen we toch enigszins tegelijk in Emmen aan. Bij de auto werd er nog gegeten om vervolgens een Teambespreking te houden. Dit was nodig voor Jeroen`s eindexamen. Daarna gingen we omkleden en warm rijden. Tijdens het warm rijden konden we mooi nog even de finish van de Nieuwelingen-meisjes en de Junioren vrouwen zien. Daar reden Maxime Oden en Fabienne Al mee. Later hoorden we dat Maxime nog net op tijd kon worden omgevangen door Cees. Ze was denk iets te vergegaan. Ook werd er door de meiden verteld dat ongelofelijk veel wind stond. Toen moest het voor ons gaan beginnen. We moesten eerst door de materiaalcontrole. Er werden 2 gootjes neergelegd, waarvan er 1 werd gebruikt. Dat was even beuken en trekken, om met 140 man over 1 gootje te moeten, maar het kwam goed en ik stond op de 3de rij van voren. Achter ons aan zouden de vaders en de trainer (achter het stuur) rijden in de ploegenauto. Eerst kwam er 2 km neutralisatie. Ik werd een beetje weggedrukt maar kwam er toch goed door. Vervolgen draaiden we de oppen weg om. Er was ons verteld dat het in het begin hard ging maar ze begonnen rustig. Tot het moment waar we tegen wind moesten. Het hele peloton brak en ik kwam samen met Jorn in achtervolging op het peloton te zitten. Dit bleek achteraf een onbegonnen zaak. Ik zat helemaal stuk en was op een geven moment helemaal verzuurd. Daardoor moest ik lossen uit het groepje. Ik heb nog zo`n 10 km alleen gereden tot dat de bezemwagen mij inhaalden. Ik moest stoppen. Toen kwam ik bij een kruising aan waar wat ouders stonden en een verkeersregelaar die zei dat ik een straat uit moest fietsen om terug te kommen bij de start. Ik had nog geen 200 meter gereden tot ik onderuit ging. Gelukkig bood een vrouw mij aan om me terug te brengen want haar zoon moest er ook uit. Onderweg terug kwamen we nog een keer de koers tegen. We zagen dat het helemaal uit elkaar lag en dat Luca in de 3de groep terecht was gekomen. Hij heeft de klassieker als enige van ons 4'n uitgereden en werd 28ste Jorn moest na 30 km stoppen en Thom was nog eerder uit koers genomen omdat hij achter een valpartij terecht was gekomen. 
Nadat iedereen was gedoucht gingen we onderweg terug nog even naar de X (grote gele paal met een M der op. Geen details verder in verband met slecht eten voor wielrenners) Hier werd nog even een evaluatie gehouden. Na deze bijzondere dag hebben we veel geleerd over het rijden in klassiekers en hoe goed onze trainer kan autoracen. 

Patrick