11 maart 2009 

Hier volgen de totalen van de trainingsweek. Vastgelegd door kilometerkoning Cees Schrijen. De overige deelnemers hebben natuurlijk minder km's afgelegd. Zo'n 50 tot 120 km. Niels Oden heeft ook deze keer de prijsvraag weer gewonnen. Hij steekt met kop en schouder uit boven de andere inzendingen: het verschil was tussen zijn inzending en de werkelijk: 276 meter. Indien Cees de tijdrit van zaterdag niet verreden had zou Niels bijna exact op het aantal hoogtemeters zijn. Knap Niels. De redactie wil wel weten hoe het weer hebt geflikt. Hem wacht vanavond, naast 2 paar sokken, nog een mooie extra verrassing uit Mallorca.

Data trainingsweek Mallorca 01 - 08 maart 2009 

Totaal aantal afgelegde KM: 781 (door Cees)

Aantal hoogtemeters: 8.276 meter (Niels had 8000 opgegeven!) 

Aantal serieuze bekimmingen: 35 hellingen

Totale trainingstijd: 30:50 uur

8 maart 2009 (laatste verslag)

In trainingsweken als deze wordt altijd toegewerkt naar een hoogtepunt zoals de klimtijdrit. Vele renners dromen er al weken vantevoren van om als snelste de Randa te ronden. Echter in deze editie 2009 leek de trainingsweek net 1 dag te lang waardoor de klimtijdrit welke de laatste morgen gepland was verstoken bleef van deelnemers. Echter.... twee renners lieten zich niet kennen en zaten zondagmorgen 07:45 okselfris met gepoetste tanden en frisse zeem aan het ontbijt. Cees en Richard wilden en gingen niet naar huis zonder tijd. Dat Fred en Hans samen met hen ontbeten leek even op intimidatie of een valse schijnbeweging, echter al snel werd duidelijk dat beide heren de rust verkozen boven volverzuurde benen. Ook zij kennen gelukkig een grens !
 
Klokslag 09:00 vertrokken Richard en Cees voor hun laatste stuiptrekking. Oude spieren hebben sappen nodig om op gang te komen, Richard bleef daarom met glazen en bollende ogen wat verbaasd achter om te zien hoe zijn tempotrekker nerveuze steigerungen maakte zo richting LLucmajor. Eenmaal daar aangekomen was het nog eenmaal de route doornemen (hoe vaak komt het niet voor dat een individuele renner verkeerd rijdt in een tijdrit en we hem nooit meer terug hebben gezien ???) om ons vervolgens te begeven naar het startpodium midden op een verlaten snelweg. Vorig jaar verzorgde de firma Stiga daar een compleet vertrekpodium, dit jaar een serene rust.. 
 
Richard vertrok als eerste en reed als een dolle hond op de eerste bocht en het gedeelte vals plat af. Een week lang had hij toegewerkt naar dit moment en elke trap was daarom ook raak. Het frame kraakte, de broek spleet. Tot 1 km onder de top schoten de kiezels om zijn oren, daarna ging het licht langzaam uit... Richard rondde de Randa in 31:06 en bleef lachen. 
 
Cees starte als tweede en gelijk ook als laatste. Voor de organisatie bleef het zo overzichtelijk. In de eerste km komt dan ook werkelijk even de gedachte op waar je nu in godsnaam mee bezig bent. Kan dit niet anders ? Tot na die eerste bocht over de rotonde naar links, daar begint het vals plat en is het alleen nog maar VOL doorgaan. Wat is VOL na zo' n week ? HoopVOL was dat Cees andere renners passeerde en de andere renners niet hem ! Minder hoopvol waren de benen en de tijd welke wel erg snel naar de 20 minuten liep. En het was nog zover. Hartslag niet meer boven de 170, daar waar een volle sprint in de laatste km mogelijk is is het nu zitten blijven. Zelfs geeneens meer de kracht om misselijk te worden. Eindtijd 25:48.

7 maart 2009

Vandaag opgestaan met een heerlijk zonnetje. Shirt met korte mouwen en korte broek aan en gaan. Een rustig ritje via Soller op het programma. Op de heenweg richting Soller de Oostenrijkse dames klimselectie uit het wiel gereden. De eerste col van vandaag is de Col de Soller. Terwijl er achteraan rustig (D1) gerden wordt, werd er vooraan hevig gestreden. Op de tweede helling van de dag was het Richard die fanatiek in de aanval ging. Hij zou degene zijn die boven als eerste aantikte. Na nog een helling waar de renners werden gefotograveerd door een professionele fotograaf werd de weg vervolgd naar Val de Mosa. Voor foto´s www.show-time-sports.com

Hier aangekomen hebben we genoten van een cappuchino of een cola´tje en vervolgens ging de weg verder naar Palma.  Via de lange en drukke boulevard werd El Arenal bereikt. Vlak voor het bereiken van het hotel volgde nog een stevige demaragge van Richard die goed werd gecounterd door Cees.

Na een mooie laatste trainingsdag werd neergeploft bij het zwembad om de kleurafscheidingen van de mouwtjes wat weg te werken.

De prijsvraag van vandaag is: Hoeveel hoogtemeters heeft kilometerkoning Cees deze week in  totaal gemaakt?

De prijs voor degene die het dichtste bijkomt: Een paar originele Fred Rompelberg sokken.

6 maart 2009

Om maar met het belangrijkste te beginnen: de winnaar van de prijsvraag van gisteren is geworden......... dhr. N.E. Oden uit Uitgeest. De antwoorden waren: good old Gerard Albrink en Jos van Emden.

Dan nu naar vandaag: de dag van de waarheid! De bommen- en granatendag. De rit langs de kustweg. Aan het begin, na de eerste klim al een kleine teleurstelling: de knie van Erik was niet goed genoeg hersteld voor de tocht en Hans kreeg last van een opkomende verkoudheid. Erik besloot om te keren en Hans besloot tot het rijden van een kleinere tour in de bergen. Hans nam Richard mee. Hoewel veel zin zag Riachard af van de lange rit langs de kustweg. Erik, Hans en Richard vonden elkaar later op de boulevard terug, waarna nog een extra lus gemaakt werd.

Oh ja, het weer was vandaag fraai. Wel veel wind en een tikje aan de frisse kant maar zon had de overhand!

Fred, Sebastiaan, Cees en Kees Jan dus langs de kustweg. KJ was in het begin niet helemaal fit, zo bleek na een aantal kilometers, en liet de overige mannen hun gang gaan. KJ hervond zich na de eerste echte klim van de kustweg maar dat was te laat om de aansluiting met de rest te vinden. Alleen werkte hij zo´n 110km van de 145km af. De 3 reden immers bunkerhard naar de eindbestemming: col de Soller. Hier werd een heuse finale gereden. Doordat de spelregels beneden aan de heuvel niet helemaal helder werden en ieder ook een beetje met zijn eigen schema in de weer was streden uiteindelijk Sebastiaan en Fred om de aankomst op de top. Sebastiaan moest uiteindelijk passen, waardoor Fred zich tot winnaar mocht uitroepen. Voor Cees kwam de verrassing ´s avonds: hij werd bekroond als Kilometerkoning van de week: 645km in 5 dagen! (Deze dag: 155km!). Gevolg: een fraai beeldje, sokken en........ met Tini Rompelberg op de foto. (Volgt later.) KJ had een afslagje eerder genomen en was onder meer over een heuse snelweg Palma de Mallorca in geraced. Hier natuurlijk weer verdwaald maar toch het mooie fietspad langs de kust weer gevonden. Strakblauwe luchten en mooie vergezichten inmiddels.... Dat beloofd wat voor de komende dagen.

A fijn, sokken en de overbekende Rompelbergfoto zit weer in de tas. Hoewel wel in het programma opgenomen lijkt de tijdrit van morgen niet door te gaan. Door de inspanningen van deze dag zou deze wel eens zondagmorgen op het programma komen te staan. Helemaal zeker is dat nog niet.

Wordt vervolgd!!

5 maart 2009

Gisteravond donder en bliksem rond het hotel, de voorspellingen voor vandaag waren ook al niet te best, met grote kans op regen. De dag begint echter goed met zon en wat wolken. Fred en Sebas willen eigenlijk 6 tot 7 uur trainen maar de rest van de groep vindt een sessie van 3 uur voldoende. De rustpols van enkelen geeft ook in dat een dagje tandje terug geen verkeerde keuze is. De geplande rit langs de kustlijn van de Tramontane stellen we daarom maar uit tot morgen of overmorgen. We vertrekken om ca. 10.00 met twee gasten die via Odysis op fietsvakantie zijn in hetzelfde hotel; Ton Duijn en een nog niet nader bekend te maken, bij de club bekende, stiekum op Mallorca trainende persoon van zelfde leeftijd als Ton. Wie het als eerste raad wint een linker  Fred Rompelberg sok, reacties s.v.p. naar de redactie. Onze reis voert langs Ronda, waar een oefening van de klimtijdrit wordt afgelegd door een deel van de groep. Fred legde de klim in een progressief tempo het snelste af, gevolgd door Sebas. Ook de niet nader te noemen persoon klom verdienstelijk mee en daalde als een adelaar. Van Toledo, Schelvis, Westerhof en Ton Duijn namen even rust in een cafe aan de voet van de berg, wat een schitterende plek was trouwens. Na de klim kwam een schitterende snelle weg op en neer richting Algaida waar we in een groepje met Schrijen, Toledo en Schelvis kop over kop snelheden tot 70 per uur bereikten. Al snel daarna begon de lucht dicht te trekken en begon het te regenen. De lucht boven de Ronda was inmiddels onheilspellend grijs, we waren daar op tijd weg. De regenjasjes konden dus voor de derde dag op rij aan en we besloten de rit naar Sineu wat in te korten. Op de weg naar Palma sloten we aan bij een alleen trainende Rabo profrenner genaamd Jos (ook hier mogen jullie weer naar raden wie het geweest was, bij beide antwoorden goed ook de rechter sok voor de snelste raactie!) en werd in zijn kielzog in gesloten formatie tegenwind op de grote plaat doorgereden. Toledo nam even de zorg voor Westerhof op zich en op het moment dat hij alles gegeven had om weer aan te sluiten ging het kaarsje even uit en raakte hij op achterstand. De niet nader te noemen renner nam af en toe even de kop van Jos over om indruk te maken en zich in de picture te rijden voor een profcontract. De Rabo-ploegleider was echter niet in de buurt... Na de lossing heeft de voorzitter per ongeluk een alternatieve route naar het hotel teruggepakt en extra strafkilometers gemaakt. Bij terugkomst in het hotel waren wij echter voor de verandering weer eens droog en door de kortere rit hadden we ook nog een deel van de middag om te relaxen. Score vandaag tussen de 80 en 90 kilometer en 2:40 tot 3:15, afhankelijk van welke route gevolgd. Fijne hersteldag. Maar fred wat opgefokt dat hij zijn schema niet had kunnen uitvoeren. Iedereen maakt zich thans op voor de vrijdag, ook wel de bommen en granatendag genoemd. Hier gaat bunkerhard getraind worden, de voorspellingen zijn qua weer ook goed met zon, droog en weliswaar wel een bak wind. Nader bericht volgt morgen over de verschrikkelijke dag in het verschiet... 

4 maart 2009

Het weer is niet zo strak zonnig en stabiel als gewenst. Toch worden er weer heel wat kilometers gemaakt. Vanmorgen strak om 10:00 vertrek. Devies vandaag was om in D1 te blijven, echter vooral de jeugd onder ons ramt meteen onstuimig de eerste bergwegen op. De rit gaat door een prachtig binnenland naar het Klooster van San Salvador waar een klim van 5 km wacht. Schelvis demarreert een Westerhof pareert met zoveel enthousiasme dat hij pardoes tegen het achterwiel van Schelvis aanrijd. Schelvis schrok en Westerhof bijna dwars op het asfalt. Naast Schelvis doen de andere tenoren van het peloton het rustig aan, nog herstellende van de dolle rit de dag ervoor. Toen is er 130 km door bergachtig terrein geknald met de klim vanuit Bunyola zelfs 3x bijna maximaal. Dit ebte nog wat na vandaag !

Na een geweldige lunch vandaag op een terrasje in de jachthaven van PortoColom voerde de tocht verder. Met een buik vol macaroni de bergop tegen de steeds harder wordende wind in. Dat macaroni dan dwars kan zitten is bij sommige BRC-jeugdtrainers goed bekend, wij moeten dit trucje nog leren. Steady worden de laatste 55 km geslecht, dit tegen de steeds harder wordende wind in. Later begon het te regenen en werd het koud. Westerhof raakte door de elementen bevangen en leek te moeten lossen, echter onder bezielende leiding van voorzitter Toledo en later Schelvis en Schrijen werd Westerhof de veilige haven ingeloosd. Totaal vandaag 5:40 uur rijden voor 145 km en 1200 hoogtemeters. Pronk en Zeldam hebben het rustiger aan gedaan want zij gaan morgen knallen !!!

 3 maart 2009

De rit van vandaag werd deels door de regen ingekort. De groep ex. Toledo (verstandig !) is 1 x de Orient opgereden echter de afdaling was dermate glad dat verder rijden onverantwoord was. Ten Zeldam, Pronk en Schrijen hebben de training nog afgerond, echter vanwege het slechte weer en het onstuimige rijden van Pronk vond Schrijen 20 km voor de meet zijn Waterloo. Een warm bad leek de uitkomst echter er zijn van die momenten dat zelf het liggen in een bad te vermoeiend is. Het water is voor de was gebruikt. Zoals gezegd zijn Toledo, Schelvis, Wel en Westerhof eerder teruggekeerd en hebben hun tijd gebruikt om te flaneren op de boulevard van Palma. Schrijen, Pronk en Zeldam 130 km en 1700 hoogtemeters. De overigen 85 km en 950 hoogtemeters. Qua watermeter hebben we de laatste stand nog niet binnen voor deze dag ! 

 2 maart 2009

Onder een lekker zonnetje en een aangename temperatuur van ongeveer 18 graden is vandaag de eerste rit verreden. Over het wat vlakkere oostelijk deel van het eiland. Hier en daar hadden de fietsen nog wat aandacht nodig. Maar na enig gesleutel aan zadelhoogten e.d. ging het met de renners prima. Zo´n 130km werden er afgelegd. Er was op deze eerste training zelfs nog even tijd voor een kopje koffie onderweg. Dat zal morgen anders zijn. Een wat meer bergachtig training ligt in het verschiet. Wordt vervolgd!

1 maart 2009

Een kleine delegatie Kennemerlandrenners reist vandaag af naar Mallorca. De oorspronkelijk 8 man tellende groep gaat voor 1 week de fietsbloemetjes buiten zetten. De redactie heeft gevraagd of vanaf het (naar horen zeggen) zonnige eiland af en toe eens een verslagje kan doorkomen. Hou de site dus in de gaten. Wij wensen Richard, Cees, Fred, Hans, Erik, Sebastiaan en Kees Jan een hele sportieve week toe natuurlijk. Renner Alfons moest door prive-omstandigheden op het laatste moment verstek laten gaan.