12 januari 2009

In het verslag van Cees Schrijen al kort genoemd: de ervaringen van Hans Schelvis. Dit verhaal geeft weer een extra doorkijkje op de dag. Bovendien hebben wij een update van de verwondingen van Ben Davidson. Uit het hoofd: met zijn gebroken neus komt het goed, door gekneusde ribben kan er weinig worden geslapen en gezicht, knie en hand herstellen goed. Kortom: over een maandje is het weer gewoon een knappe vent die hard kan/wil fietsen.  

Mijn Egmond Pier Egmond was een korte versie dit jaar. Goede startpositie in vak van de licentiehouders op 6e a 7e rij, in de buurt van Sjors en Sebastiaan. Bij het oprijden van het strand hadden vele moeite te blijven fietsen; het lukt mij goed de afstappers te omzeilen. Het strand bleek inderdaad keihard en met opgevroren plassen soms verraderlijk glad, maar bij teveel oppassen ontstaat soms een gaatje en zit je vol in de wind. Dus zoveel moelijk aansluiten maar. De eerste valpartij voor Castricum weet ik te ontwijken. Bij Heemskerk ben ik aan de beurt en val ik over drie mannen voor mij heen. Beetje stram, stuur recht buigen, rem terugzetten en rammen maar weer. Wel wat plaatsen verloren. Maar een nieuw groepje gevonden en ruim boven de 30 op een lekker tempo verder. Bij Wijk aan Zee tusen Hoge duin en de pier gaat het echter weer fout en nog een beetje erger. Op een bevroren plas maken een paar koekenbakkers voor mij weer een rare manouvre en komen ten val. Ik klap er met een vaartje van ca. 32 bovenop en achter mij nog een paar man op mij. Een man heeft een grote kaakwond en wordt met ambulance afgevoerd. Ik voel schrammen en kneusplekken maar wil door. Mijn achterwiel loopt echter aan door een enorme slag erin. Einde oefening.

En dat al na 30 minuten koers. Balen, balen, balen.  Lopend de materiaalwagen opgezocht. Jennie was in Wijk aan Zee en heeft mijn achterwiel meegenomen. Twee uur later pas weer de fiets terug in Egmond en kreupel terug naar huis. Ik heb meer dan een uur moeten lopen met en zonder fiets. 
Ik reed dus wel in het rood-blauw maar eindigde ook zo. Op beide benen schrammen, een grote blauwe plek op mijn rechterbeen en een dikke linkerknie. Ik kon 's middags nauwelijks opstaan. Ik werd ook "rillerig" door de lange tijd in de vrieskou en heb zelfs een paracetamolletje genomen.
Helaas dus geen succesvolle strandrace dit jaar. Ik baal er echt van. Hoop dat mijn wiel nog gemaakt kan worden want hij is zo krom als een banaan.
Ik zal in de uitlagen eens kijken hoe jullie het gedaan hebben...
Als mijn wonden een beetje herstellen rijd ik misschien op de baan van de week maar dat moet ik nog even aankijken.

Groetjes,

Hans Schelvis