10 januari 2009

<Foto's> (2 series achter elkaar van 2 verschillende fotomakers.) 

De redactie was blij verrast met deze prachtige EPE-bijdrage van Cees Schrijen. Hij zou toch niet mee doen?? Wel dus. Met dit verslag als gevolg. Mooi Cees! De kop voor 2009 is eraf!

Zo koud als het zaterdag 10 januari 2009 was in Egmond zal het zelden meer worden. Het strand was als een betonplaat maar onder dit moois school een addertje. Net als met ijs bevond er onder dit harde laagje een verradelijk zachte ondergrond. Vele renners verkeken zich hierop en hierdoor werd hun hoop op een “all time high” letterlijk de grond in geboord.

Zelf ben ik geen ervaren strandrijder, immers het eindeloze poetsen na een training houdt mij tegen. Afgelopen weken kwam ik Ben Davidson tegen bij een training in de Heemskerker duinen. Ik vertrouwde hem toe dat wanneer zijn business-team Patina-Color Scan een plotseling tekort aan renners zou hebben hij me kon bellen. Afgelopen vrijdag kwam het mailtje en EPE werd een feit. Naast startplek 1175 regelde Ben een fiets met strandbanden incl. een gevulde bidon, vervoer + een supergemotiveerd team. Niets ontbrak !

In de ochtend op weg naar Egmond was het onwaarschijnlijk mooi en koud. De volle maan vlak boven de duinen en zee, witgerijpte velden en het blauwe licht verdraaiden de feiten in een droom. Inrijden in Egmond en op het strand ontnuchterden. IJzelijk koud, een verradelijke strandopgang en 20 minuten kleumen in het startvak deden hun werk. Mijn zorg werd hoe het lichaam op gang te krijgen.

De start was opvallend rustig, mijn snelheid was goed. Drie dagen griep (=een week rust !) in de week hiervoor maakten dat ik op scherp stond. Meteen begon ik met inhalen zodat de lage nummers snel in zicht kwamen. Enige pijn was de ijzige lucht welke steeds dieper in mijn longen naar binnen drong.

Door het gebrek en wind en het vele gekrabbel binnen de pelotons besloot ik stukken hogerop te rijden vlak buiten de groep en hierdoor won ik vele meters buitenom. Dat mijn keuze ok was bleek door de vele valpartijen binnen de pelotons. Achteraf hoorde ik dat Ben zelf ook ongelukkig en hard ten val was gekomen en met gekneusde ribben, een gescheurde lip, een verrekte knieband en schaafwonden op het gezicht het snelle parkoers moest verlaten. Binnen de groep een domper zo bleek achteraf, juist omdat Ben de grote motivator en verzorger binnen het team was zo bleek tijdens de jaarlijkse uitsmijter achteraf.

In Wijk aan Zee konden we tegen de verwachting in doorrijden zo het asfalt op. Hier ben ik gaan versnellen om meer tijd te winnen en Patina-Color Scan aan hun top-10 notering te helpen. Een ding kon Ben niet meer regelen en dat was achteraf leuk; ik reed in mijn eigen BRC-outfit en voor vele toeschouwers werd ik opeens weer herkenbaar. Ontzettend veel keer heb ik mijn naam gehoord en ondanks dat normaal recht kijken al moeilijk is gaf dit een hoop energie. Alleen die opmerking “je moet blijven fietsen” op de strandopgang van Castricum vervloekte ik omdat ik nog steeds niet weet hoe dat mogelijk moet zijn…

Voor Castricum gebeurde ook voor mij het onvermijdelijke; valpartij. Met 40 in het uur stuurt ergens voor je iemand te sterk en hop erop en erover. 1e keer liggen dus en contact met een goede groep (inmiddels lage nummers) kwijt ! Voor de rest geen schade. Bij Hans Schelvis was dit anders zo hoorde ik achteraf ! Een harde valpartij, Hans in de sandwich, achterwiel helemaal krom en een vervelende grieperige nasleep de middag erna. Hans heeft 2 uur moeten lopen; 1 uur met fiets en 1 uur zonder fiets. Hans zal even klaar geweest zijn met fietsen..

Het lusje Castricum daarna is een naar gedachtenspinseltje geweest binnen de organisatie. Het ritme werd opnieuw volledig verstoord ook mede door de strobalen welke er volgens mij normaliter niet liggen (temperen snelheid). Eenmaal op het strand leek het gas erop te kunnen echter 1 renner voor me veroorzaakt in zijn eentje 1 valpartij. Cees raakt betrokken in juist die valpartij. 2e maal erop en erover. Even gorten echter de aanmoedingingen welke mij deden denken aan Mallorca (Krom ? Pronk ? Sorry, kijken lukte nog maar zien niet meer..) gaven weer die dot energie welke ik nodig had voor de eindsprint richting Egmond.

Daar had ik opeens mazzel. Ik reed achterop een Deining-renner en kop over kop konden we in een hoog tempo doorrijden naar Egmond. Daar echter weer een ellendige strandopgang en de kramp schoot in mijn kuit precies daar waar hij bij de valpartij geraakt was. Even door het zuur lopen en daarna de sprint voor de eindtijd; 1:13:25. Binnen het team was dit de derde tijd en is Patina-Color Scan ondanks de val van Ben toch nog 12e geworden.

Eenmaal binnen was ik benieuwd naar de positie van Jeroen Scheffer omdat Kees Jan al sms-de dat hij bij Castricum helemaal voorin doorkwam. Jeroen helaas geen top-10 maar 18e op een minuut van de winnaar. Gezien de omstandigheden vond ik dit een geweldige prestatie echter Jeroen dacht er anders over. Even een moment van onachtzaamheid plaatste hem voor de laatste opgang in de achterhoede van een 15 man tellende groep (de eerste drie waren reeds uit zicht). Hierdoor geen felle sprint (daar waar de kracht er wel voor was) maar harken naar boven. Zo miste hij zijn top-10 en het GVD was niet van de lucht in Egmond.

Sebastiaan ten Zeldam reed een perfecte race met een beloftevolle tijd; 1:08:17. Sjors Dekker laat zien dat hij aspiraties heeft in 2009 met 1:12:14. Casper van Sijl handhaafde zich ook hier voorin met 1:12:14 en ex-collega John Koot viel tegen met 1:18:53. Ik weet niet wat er met John gebeurd is maar dat er iets gebeurd is is een feit immers top-20 is regelmaat. Gert Sombroek reed in de schutkleuren van een andere fietsgigant en klokte 1:15:37. Peter van den Outenaar vond het trickie en reed 1:15:47. Last but not least... Jos Albers reed 1:18:28 en Machiel Dijkhuizen 1:19:58.

Voor de overige BRC-renners zie de uitslagen op www.egmondpieregmond.nl.

Racen op het strand smaakt naar meer voor Cees. Kracht en conditie zijn ok, behendigheid daar mag nog aan geschaafd worden. Het poetsen dan maar voor lief nemen en volgend jaar zorgen om op tijd te zijn met de inschrijving want het ging hard dit keer net als de race zelf…  

Cees Schrijen