29 december 2008

(Wat wij al hoopten is uitgekomen. Leen de Vries heeft zich nu al ontpopt tot 'vaste verslaggever'. Nu een verslag van een voor de redactie veel te koude oliebollenrit op Excelsior!)

Na het “succes” van vorige week komt Fred Pronk met het idee om de oliebollenrit te gaan rijden. Hij vraagt Jos Alberts om de zaak in gang te zetten voor wat betreft het tijdstip van verzamelen bij de al bekend geworden pleisterplaats van Limmen: De Albert Hein.
Het tijdstip van vertrek wordt vastgesteld op 8.30 uur. Ondanks dat ik om 7.30 uur ben opgestaan moet ik mij toch nog haasten om gehuld in thermojas en nieuwe overshoes naar het verzamelpunt te gaan. Het blijkt dat de bandjes weer te zacht zijn, dat het gereedschapstasje en de pomp nog op de fiets bevestigd moeten worden etc.
Wat het weer betreft is het toch een behoorlijk verschil met de zondag hiervoor. Het is gewoon steenkoud. Een beetje doorfietsen geeft in ieder geval wat warmte en zonder noemswaardige tegenslagen bereikt het supertrio de pont van Buitenhuizen. De pont gaat om 9.20 uur en we arriveren om kwart voor tien bij de het clubhuis van Excelsior. Van te voren heeft Jos mij al wat informatie gegeven en het blijkt dat dit goed klopt. Excelsior is een gezellige club met het wielrennershart op de goede plaats. De baan blijkt een stratencircuit te zijn die midden in een industrieterrein ligt. Ook hier ben ik nog niet eerder geweest dus alles is nieuw. Al gauw druppelen de andere renners het clubhuis binnen en ik merk dat ze goed worden geobserveerd door Jos en Fred die vaak de opmerking “ klasbak’ maken. Hieruit kan worden afgeleid dat de wedstrijd geen makkie zal worden. De vice voorzitter, een ex prof, besluit na inspectie van de baan de wedstrijd uit te stellen tot elf uur vanwege de nog aanwezige gladde plekken in sommige bochten. We nemen nog maar een bak thee.
De inschrijving start en we gespen de nummers op. De kleding is aangepast en bij het naar buiten gaan voelt het toch wat koud aan. De eerste twee ronden zijn zogenaamde verkenningsronden waarbij iedereen het wat kalm aan doet bij vooral de bochten. Dan gaat de bel en we kunnen gas geven. Een aantal ronden blijft alles goed bij elkaar maar dan volgt een ontsnapping waar uiteraard Fred weer als een bok op de haverkist op af springt. Toch komen ze niet direct weg . Later lukt dit wel en we zien ze pas weer nadat ze de rest (dus ons) op een ronde hebben gezet. Jos doet weer zoals vanouds zijn geweldige best en probeert het zelfs solo. Helaas voor hem wordt hij ingerekend door het peloton. Zelf lukt het mij om goed mee te komen op het korte circuit waar het fijn rijden is. De snelheid in de bochten wordt steeds hoger omdat de angst voor de gladheid verdwijnt. Na 50 minuten wordt het signaal “ nog drie ronden” gegeven en maakt iedereen zich op voor de finale. De wedstrijd wordt gewonnen door de ex prof. Het lukt Fred niet om het zootje van zich af te schudden en hij eindigt als vierde (alweer) met wel een ronde voorsprong op Jos en mij. Jos wordt negende en ik tiende. Maar….omdat ik mij heb ingeschreven voor de 50+ categorie word ik zelfs eerste bij gebrek aan echte tegenstand. Het levert in ieder geval een fles champagne en een verlaat kerstbrood op. Er volgt ook nog een klein bingo en daarna houden we het voor gezien.
Weer in D1 fietsend peddelen we weer richting Alkmaar via Wormerveer en de Woude. Toch weer een lange dag want om 15.00 uur rijd ik Limmen weer binnen.

N.B. Ook heel aardig was de deelname van een jeugdlid aan de wedstrijd op een oude groene Koga (Gents Racer) uit de tachtiger jaren waarop hij in normale kleding en gymschoenen rond ging. Hij eindigde toch als tweede in zijn categorie. Wie weet komt dit nog goed.

Leen de Vries