7 september 2008

<van onze verslaggever uit de koers Fred Pronk>

Foto’s vanaf maandag/dinsdag op de site van: www.wvomega.nl

Afgelopen zaterdag, 6 september, in Twello met meer dan 100 wielrenners op de startlijst 4e geworden. Weer net naast het podium…barheu.
Dan wordt je zondag wakker en kijk je op de knwu-site. Slechts 1 wedstrijd voor A-amateurs in Noordbroek. Waar ligt dat nu weer. Net voor de Duitse grens in Groningen! Wel ja, waarom ook niet. Je wil rijden of wil je het niet. Buienradar bleek ook al mild voor de provincie Groningen dus snel spullen pakken en op naar de afsluitdijk.
Reis verliep voorspoedig. Een cd van Dream Theater (symfonische metal) in de auto geluisterd om in de juiste oorlogsstemming te komen.
Ik was de auto nog niet uit of Gert van Veen (organisator en medevluchter in Nieuwlande aan het begin van het seizoen) had me al opgemerkt en gaf zijn pesterige afkeuring dat ik ook kwam rijden. Hij bleek zelf ook mee te doen.

Deelnemer Arjan Bos had op zaterdag al in Den Oever gewonnen. Samen met een aantal bijschrijvers stonden toch nog zo’n 55 deelnemers aan de start. De omloop werd pas voor de 2e keer verreden. Het rondje was 6 kilometer lang en moest 12x worden gereden. We waren amper onderweg of de buien brachten een bezoek aan Noordbroek en omgeving. Harde wind, alles op de kant en binnen 10 minuten was het hele veld uit elkaar geslagen. Arjan Bos schudde een aantal maal flink aan de bosjes, 12 renners konden volgen en de rest was gezien. De aanval was zeer sluw. Hij ging helemaal rechts van de weg op kop rijden en gaf maar een klein beetje ruimte voor de volgende. Vervolgens dirigeerde hij mij hetzelfde te doen. De rest op een lint… en een lint breekt als je er maar hard genoeg aan trekt.

Na 1 ronde een auto voor en achter de kopgroep, wat een luxe. Tempo ging flink omhoog en er werd perfect in een waaier gereden. Na 5 ronden hadden we dat gewaaier wel gezien. Gemene versnellingen, daar hadden we zin in. De groep laten breken bleek echter helemaal niet zo makkelijk. Op de rechte stukken met wind mocht het van mij wel iets harder, maar dan kwamen we weer langs de finish en dan kwamen die verrekte Noordelingen weer over mij heen.
In tussen waren de bochten echt spekglad geworden. Ik ging weer met mijn ongeëvenaarde bochtentechniek door zo’n bocht, hoor ik Gert brullen: “dat was een prachtige bocht Pronk!!” Het hele groepje lag helemaal in een deuk en dat tijdens een koers. Eerlijke gezegd moest ik zelf ook ontzettend lachen. Bochten in de regen, ik denk dat ik maar eens een cursus ga volgen.

Laatste ronde in, spanning stijgt en Gert komt langs rijden en meldt dood leuk dat het nog mooi weer kan gaan worden in de laatste ronde. Waar is die vent allemaal mee bezig. Maar goed ook hier schoot ik weer van in de lach. Laatste 2 kilometer moesten we maar weer eens het nu of nooit spelletje gaan spelen. Hard op kop aanzetten, voorzichtig omkijken, klein gaatje en… wegwezen!

1 kilometer volle bak gereden, even omkijken, zit de hele overgebleven groep kop over kop te rijden om mij terug te halen, maar dat was niet de afspraak! Ik denk, niet meer omkijken en blijven proberen. Opeens rijdt Arjan Bos mij op zijn opgevoerde brommer voorbij. Natuurlijk, Twello schiet door mijn hoofd, mijn benen lopen vol en nu gaat de rest van het groepje mij speels voorbij om mij eens lekker te kak te zetten. Maar nee, Arjan was alleen weggereden en er was nog een gaatje. Op 150 meter voor de finish de laatste bocht door, bijna weer in het wiel van Arjan (ook al geen natte bochten specialist). Mister ‘X’ (ik ben zijn naam vergeten) ook nog over mij heen en ik kijk naar rechts en kijk recht in de bakkes van Gert. Samen over de finish, hij met zo’n misselijk makende grijns. Meteen dacht ik, weer 4e…
Ook in het wielrennen blijkt soms gerechtigheid te bestaan. De fotofinish moest uit verschillende hoeken worden bekeken, maar ik bleek toch net voor Gert geëindigd te zijn. De commentator riep Gert bij zich en zij: je zit vol met adrenaline en ik wil geen discussies, uitrijden jij! En Gert ging als een mak lammetje, maar met een stuurse kop vol onweer, een blokje extra om, om na 5 minuten vrolijk terug te keren en lachend mij de hand te schudden. Wat een sportman, super!

Een derde plaats. Zeer tevreden nam ik plaats op het podium. In Twello en in Noordbroek weer flink wat reclame kunnen maken voor onze sponsers. Ik ben alleen bang dat de boodschap niet helemaal over is gekomen. Jaap Davidson Groente en Fruit Markten???

Thuis werden de bloemen uit mijn handen getrokken met de opmerking, we gaan eten. Terug in de bewoonde wereld…