15 juni 2008

<Van Dennis van Wezop>

15 juni 2008 14:15, met John Koot, Ivor Koopmans, Jeroen Lute, Richard Kooijman en ikzelf (Dennis van Wezop) beginnen we aan de Westfriese dorpenomloop waar gestreden wordt om de Theo Koomen Plaquette. Met zware benen van de Rond van de Kerspelen die we gister al gereden hebben beginnen we. Er is geen tijd om even warm te draaien want het tempo zit er vandaag gelijk in. De wind in west kracht vier en in het open polder landschap ontstaat bij de kleinste tempoversnelling al een lint aan de achterkant van het peleton. Het is vandaag dus alert rijden geblazen want anders kom je met kop vol in de wind en dan is het snel gezien. Na ongeveer een uur rijden ontstond er een kopgroep van een zo’n 15 man waar ook Jeroen Lute van wielervereniging N-H bij zit. Iets later nadat het peleton waar ondertussen Ivor, Richard uit gelost zijn parallel aan de snelweg A7 komt te rijden valt het peleton in drie groepen. In deze laatste groep zitten John en ikzelf. Al na een aantal minuten komt de tweede en derde groep weer bijelkaar. Even iets later pikken wij ook de eerste groep weer op en maken wij ons klaar om voor de eerste keer over de kwelweg te gaan rijden. Aangezien de wind west is en nu net aan deze kant aardig wat bomen staan bleef de groep bijelkaar. Twintig minuten nadat we de kwelweg afgereden zijn en we ontussen weer wind in de rug hebben halen we kopgroep in en is er weer één grote(±60man) groep. We bevinden ons ondertussen op de het parcour van het DK tijdrijden en maken hier twee grote ronden van ongeveer 25km. Tien minuten nadat we de kopgroep hebben bijgehaald en op 50km van de finish ontstaat er opnieuw een kopgroep. Na de tweede ronde over een gedeelte van het DK tijdrijden parcour te hebben afgelegt gaan we voor de tweede keer de kwelweg over. Dit keer ligt het tempo een stuk hoger en zijn er enkele schermutselingen die ook weer snel te niet worden gedaan. Bij het binnenrijden van medemblik staan er twee ploegleiders auto’s langs de kant omdat er in de kopgroep een valpartij is geweest en er al op 25km van de finish gedemareerd werd waardoor de samenwerking minder werd. In de laatste plaatselijke ronde halen we de kopgroep in en vraag John aan me om in goeie benen heb en of ik de sprint aan wil trekken. Ik zij tegen John dat ik wel goeie benen had en dat hij maar in me wiel moest gaan zitten en dat ik het wel zou proberen.

Op het moment dat ik dit tegen John zij moest ik gelijk terug denken aan gister. Ik had de slag op een zwak moment op een haar na gemist en moest genoegen nemen met een plek in de tweede groep. We moest sprinten voor de 38e plek en eigenlijk had ik daar helemaal niet zo’n in, maar ik dacht laat het toch maar doen en zie het nu maar als een goeie oefenening. Met goeie moet ging nu niet in de laatse 100meter zoals altijd maar al op 4a500 meter aan en ja hoor ik won je sprint om de 38e plek en werd 1e in van de tweede groep. In de auto terug vertelde ik dit en Ivor zij gelijk: Ja stel dat je nu wel een keer weg bent in de kopgroep en het gaat er echt om dan moet je ook een keer goed geoefenend hebben op de sprint.

Met al deze gedachten van gister in mijn had ik ineens het gevoel dat het wel is heel goed af zou kunnen lopen vandaag. Ik zag mezelf zelf als me handen in de lucht stekken van blijdschap zo vertelde ik later in de auto tegen John. Het werd steeds drukker voor in het peleton, iedereen wilde naar voren en op je heen schoten de renners je voorbij. In de 2na laatste bocht richting wervershoof op 2 km van de finish zat ik op een 25e stek met John in mijn wiel. Het werd op een lint getrokken en iedereen reed aan de rechter kant van de weg. Met veel brutaliteit heb ik er half door de berm aan de rechterkant een paar man ingehaald. Nog 1km en de 1na laatste bocht naar links die ik met volle vaart neem. Het valt stil en er komen er links een paar voorbij….maar ik zit klem….ik moet naar links….en wel nu!Het lukt alsnog om naar links te komen en ik zet volle bak aan en haal een hele menigte in om als 6a7 door de laatste bocht naar links te gaan. Recht zie ik nervousitijd en ik denk: Links! Nu! Vollebak! Het was nog 400meter, veelste lang denkt de rest, maar ik ga staan en schakel naar de 14…13…12…11. Ik zie recht nog maar 2 man voor me. Nog 100meter en van rechts zie ik een derde renner dichterbij komen. Nee! Komop! Rijden! Nu! En als schreeuwend kom ik over de finish en ik weet dat het goed zit. Na de camerabeelden was de opluchting heel groot 3e in een KLASSIEKER! Voor het eerste op het podium en hoe. Mijn dag kan niet meer stuk.

John werd uiteindelijk 16e en Jeroen 18e. In totaal haalde we vandaag 56 punten waarmee we ook het ploegenklassement voor deze klassieker op onze naam hebben geschreven.

Dennis van Wezop.