2 mei 2008

<FOTO's> 

Koninginnedag even naar Enkhuizen geweest om van de prestaties van de familie Oden, dames All,  Dennis van Wezop en John Koot te genieten. Niels vertelde dat hij heel attent tijdens de regen mee was gesprongen aan het begin van de wedstrijd. Niels gefeliciteerd met je 3e plaats! Dennis, bij de elites geweldig mee gesprongen met de eerste aanval (ronde voorsprong op peloton). Helaas de tweede aanval net niet. Toen was het de beurt aan John. Vanuit een ronde achterstand wel zelf de tweede doorslaggevende aanval mee ingezet. Diep respect. En dit rondje is zo zwaar….

Op de dag van de arbeid stond Sleen op het programma. Sleen? Waar ligt dat in vredesnaam? Niet ver van Nieuwlande in Drenthe en daar hadden we goede herinneringen aan overgehouden, dus op naar de hunebedden. Allebei de racefietsen mee want we laten vandaag niets aan het toeval over, nietwaar... Pasta eten doen we in de auto vanwege de lange reistijd. Alles onder controle toch?
Net voorbij Hoorn lag de viergranen spaghetti  met bio tomatensaus al dwars door de auto vanwege een iets te sportief bochtje, vervolgens kom ik op de afsluitdijk erachter dat ik mijn racefietsschoenen van mijn oude fiets vergeten ben en tenslotte begint het in Hoogeveen gigantisch te hagelen en te onweren. Humeur gedaald naar nulpunt…

Tot mijn grote verbazing en opluchting was in Sleen nog geen druppel gevallen. Bovendien was het een gezellige boel in het dorp. Allemaal feesttenten mede vanwege de Drentse wandelvierdaagse en veel publiek. We kregen er weer zin an.

Ik mocht helemaal achteraan starten omdat ik als bijschrijver werd beschouwd. Ik stond niet op de lijst ondanks dat ik een bevestiging van de KNWU had gehad (volgende keer uitprinten en als bewijs meenemen?). Het rondje was technisch en bestond alleen uit klinkers met vele haakse  bochten (vgl. ronde van Uitgeest). Een goede test voor de nieuwe fiets.
Het startschot had nog niet geklonken of de 70 deelnemers trokken een sprint of het hun laatste van hun leven was. Toch maar alles op alles om voorin te komen om de slag niet te missen. Na 4 ronden eindelijk voorin aangekomen, wordt precies op dat moment gedemarreerd door een viertal. Op de bagagedrager van een Drent ernaar toe dan maar. Twee ronden later zo rood als een tomaat (ongeveer zo als Sam Scheffer op Mallorca) in kopgroep aangekomen was de Drent nergens meer te bekennen. Uiteindelijk sloten nog een paar losse renners aan en met 8 renners waren we ervandoor!

Kop over kop als een razende trein over de steentjes, geen strijd om 3 ronden klassement, premiesprints of leidersprijs, gewoon draaien want wegblijven was het gezamenlijke doel. Afgelopen zaterdag in de omloop van Brakel had ik ook de eer om in de kopgroep plaats te nemen, maar kreeg toen even sprintles om uiteindelijk ‘slechts’ 6e te eindigen (wel heel tevreden).

Met nog een ½ uur te koersen hadden we meer dan een minuut op het peloton. Het aftasten en kijken kon beginnnen. Wie waren de sprinters, wie zou gaan aanvallen in de laatste ronden, wie waren zaalvulling in de kopgroep? Moeilijke vragen, alle 7 andere bikkels namen over of we net begonnen waren…

Met nog 8 ronden te gaan moest het peloton afsprinten, daarna kon het spel gaan beginnen. Na een aantal aanvallen overleeft te hebben merkte ik dat zeker de helft blij was dat ze überhaupt nog aan het fietsen waren. Nog 2 ronden, de spanning was te snijden. Weer een aanval, weer een aanval en nog 1, kan het wat zachter!!!!
Bij een aanval 1,5 ronde voor het einde sprong ik weer mee en keek even om, klein gaatje, renner voor mij blies zich op en….. rammen, nu!!!
Laatste ronde in met juichend publiek, benen als beton, blik op oneindig en omkijken verboden. Het laatste stuk voorzichtig omkijken en…. de weg nog leeg. Gehaald!  Wat een gevoel, super.

De wedstrijd was nog niet voorbij of donder en bliksem kwamen ook Sleen bezoeken. Wat een geluk…

Twintig kilometer verderop stond de pan met eten voor mij klaar. Vrouwlief stond daar op de camping met haar zus. Ideaal. Maatbeker vullen met water, bloemen erin en klaar is Kees. We voelden ons helemaal het veenmannetje in het Drentse land.

Zondag 4 mei een klassieker (170 deelnemers, internationaal deelnemersveld) in Brabant van 129 kilometers… Eerst maar eens goed rusten. En gelukkig is zondag Erwin ook weer van de partij, wel zo gezellig!