6 april 2008

Van onze verslaggever

Vandaag, zaterdag 5 april, stond voor Erwin Krom en Fred Pronk een wedstrijd in Drenthe op het programma. Het parcours lag net buiten het dorp en ondanks de slechte weerberichten was het de gehele koers van 80 kilometer droog! Bij de start aangekomen bleken er meer dan 100 A-amateurs deel te nemen. Het rondje was 5,6 kilometer lang en op sommige stukken behoorlijk smal. Elke rondje moest je langs de bekende wedstrijdbus. Echter, deze bus stond voor een deel op de weg omdat hij anders in de veengrond zou wegzakken. Hierdoor kreeg het peloton elke ronde een heel aparte vorm en vervolgens kwam een flink stuk weg waarbij je de wind  zij tegen had, dus alles op de kant en de hartslag elke ronde op en over het omslagpunt. Het werd een prachtige strijd waarbij vele renners moesten lossen, om vervolgens later in de koers gewoon op karakter weer aan te sluiten. Wel een beetje frustrerend, denk je met een man of 25 weg te zijn, vergeet het maar 2 ronden voor het einde alles wat nog kon koersen weer bij elkaar (+/- 60 renners).

Bij het ingaan van de laatste ronde vonden nog enkele demarrages plaats. Fred en Erwin zaten allebei nog goed van voren. Met nog zo’n 3,5 kilometer te gaan dacht Fred nu of nooit om daar 300 meter later behoorlijke spijt van te krijgen. Met 50 in het uur alleen rijden vond hij niet wat je zegt lekker. Als een geschenk uit de hemel kwam daar opeens uit het achterveld een mederenner. En wat voor een renner. Kop over kop bunkerhard doorrijden, in de twilight zone terecht komen, er was geen weg terug…
Net voor de laatste bocht was het bij de mederenner op. Gelukkig was het gat op het aanstormende peloton voldoende en Fred kon als 1e over de finish.
Helaas eindigt dit stukje niet met: “en de heren gingen moe maar tevreden naar huis”. Net over de finish wist Fred niet wat hij zag. Erwin had zijn fiets over zijn schouder, maar wel zonder wielen en kwam van de andere kant aanlopen. Natuurlijk was de eerste gedachte ik ben nog niet helemaal hersteld, maar het bleek echt Erwin te zijn.
Door een geparkeerde politiemotor waren een 20-tal renners over elkaar heen gegaan en Erwin zat erbij. Wat een pech. Hij was net herstellende van een vervelende verkoudheid.
Frame gebroken, stuur krom kortom een slagveld. Wat moest die motor daar nou?!

Tegen de commentator wist Erwin nog aan te geven dat hij blij was dat zijn fietsmaat had gewonnen. Vervolgens kwam er vastbesloten achteraan, morgen een fikse hersteltraining Fred? Dat noemen we karakter. Twee trotse fietsvrienden keren weer huiswaarts. Erwin nog even via de huisartsenpraktijk voor wat hechtingen…