6 april 2008

(Van onze vaste verslaggever)

Organisatie Landelijke Jeugd Selectie Wedstrijd op Parkoers BRC-Kennemerland doorslaand succes ! Luca Schrijen 4e na spannende wedstrijd.

Enkele maanden geleden vroeg de KNWU aan BRC-Kennemerland om een van de zeven landelijke JSW’ s te organiseren op haar eigen terrein aan de Aagtendijk. Voor de club een buitenkans om in haar jubileumjaar de landelijke wielersport binnen de hekken te krijgen. Voor de organisatie (Jan Koper, Harold Muskee, Leo Burgering, Martin Rensen) reden om heel wat nachten wakker te liggen om van deze kans een buitenkans te maken.
Vrijdagavond 21 uur ging de laatste beugel door de kersverse reclameborden. Zaterdag-morgen 9 uur stonden de eerste van ong. 700 gasten voor het hek om de belt voor eens en altijd te slechten.

Deze eerste gasten hebben onherroepelijk hun ogen uitgekeken. Het parkoers was met ontzettend veel energie omgebouwd tot een heus professionele wielerbaan met alles wat daarbij hoort. Een prachtige aankomst, een heuse Rabo-boog, heel veel vlaggen, een fiets-plaza, een snackkar, de snack- en jurytent, een eigen fotograaf + snelkoerier, een wielershop, een springkussen en heel veel vrijwilligers voor veiligheid en EHBO allen verbonden via de laatste communicatie-technologie. Het enige geklaag ging dan ook over het weer..

Precies om 10 uur schoot onze eigen voorzitter via de bel de eerste wedstrijd af. Categorie 1 ging de ring in en de eerste valpartij vond reeds plaats voor de startlijn toen de wedstrijd ong. 10 meter oud was. Een soort illegale valpartij dus die nooit genoteerd gaat worden.
Helaas in deze wedstrijd geen BRC-rennertje, wel een knallende start van Anouk Spies uit Wageningen. Hier rijdt een echte kampioen!. Binnen mum van tijd veranderde het peloton van een hoop in een sliert, doorgaans voor de jury een zegen (Anouk bedankt namens hen !). Anouk bleef samen met Steffie van der Peet en Beeke van Wingaarden de wedstrijd domineren. De neutrale toeschouwer zou kunnen concluderen dat wij straks geen mannen in het peloton meer gaan tegenkomen. Even voorstellen; Tonnie Boonen samen met Allessandra Ballan en Paula Bettini op kop in Vlaanderen. Vrouwen hebben de toekomst en Anouk won voor Steffie en Beeke. Plaats 4 was voor Monique Rijnsburger voor Manon Bakker en Laura de Brouwer.

In categorie 2 werd de startlijn in eerste instantie wel gepasseerd echter nummer 58, Jasper van Ekeris vond het na 20 meter welletjes en stuurde 10 meter na de startlijn tegen zijn voorganger. Beiden op de grond en daar waar nog geen regen was (doorgaans net onder de helmrand) waren nu tranen. Koper was overal vandaag dus ook bij deze valpartij. Koper repareerde ook het wiel en even stond het JSW dus stil.
Gelukkig konden we snel verder. Het peloton viel in twee stukken uiteen. Helaas pas in de tweede groep Evelien, Teun en Marten, zij misten net de slag met de kopgroep. Om dit verlies te compenseren wist Teun Scholten er nog een prima eindsprint uit te persen, helaas hield hij niet zijn lijn waardoor toeschouwers de naam Scholten nu ook op een andere manier hebben leren kennen. In een dag landelijke bekendheid dus. Knap werk Teun !

Plots even voor elven veranderde de sfeer plotsklaps. Donkere wolken, doodse stilte.. Wind-geruis, een gillende harmonica en zware passen op golvend asfalt galmden op vanuit de verte. Een man in zwart, priemende spleetogen, een grote hoed. Once Upon a Time in the West. Voor wie kwam deze man ? Frank ? Of Jan ?

11 uur. Bart van Kampen (directeur/oprichter Zwarte Markt) stond klaar voor het startschot van categorie 3. 42 renners uit heel het land klaar voor de strijd. Het peloton trilde voor deze man. Het peloton trilde zo hard dat een van de kettingen alvorens te fietsen al naast het blad terecht kwam. Een zucht ging door de groep en de start werd afgebroken. Het JSW stond weer even stil..

11 uur was ook Bram-time. Onze renner welke vorig najaar nog zo goed presteerde tijdens de districtskampioenschappen zou de zweep over het peloton jagen. In deze categorie waren er geen renners welke in dienst konden rijden van Bram. De concurrenten zouden ook niet in dienst gaan rijden van Bram dus Bram zou in dienst rijden van zichzelf. Johan Imming werkte deze week ook in dienst van Bram, echter Bram durfde het nog niet aan en pakte nog eenmaal dat enge gele ding. Vader Bram (Wil) werkte ook in dienst van Bram en stond met de vlag. Onze reporter stond ook in dienst van Bram want hij schrijft nu over Bram. Bram had dus zijn zaakjes prima voor elkaar. Klasse Bram !

Daarna de echte klap. Rick de Vries en Thijs Wolsink ontsnappen uit het peloton. Bram volgt de groep maar de groep volgt niet Rick en Thijs. Even wiskunde; een deelverzameling  –2 is max. 3. Als een ware kopman moest Bram het vanaf nu zelf uitzoeken en dat deed hij met verve. Helm wat scheef op het hoofd en met een verbeten blik concentreerde hij zich nu maar op het wiel van de concurrent. Ook dit ging Bram prima af want hij handhaafde zich en werd knap 10e. Ondanks dat afstand een elementair element in het wielrennen is zal de afstand tussen Bram en de kopgroep nooit bekend worden. Neem van mij aan Bram; deze afstand was klein.

Voor de start van categorie 4 even een kleine overweging. Bijzonder blijft wat stress met de beleving van ietwat té betrokken (lees nerveuze) ouders doet. Normaliter is de afstand tussen de sensor en de magneet in het voorwiel  5 mm. Een half uur voor de start is dit reeds geslon-ken tot 2 mm. Er wordt dus al even aan het voorwiel gedraaid. Staat je dochter eenmaal in het startvak dan is deze afstand nog 1 mm en wordt ze opgeroepen voor de start dan loopt de magneet aan. Vader kan er niet meer bij. Dochter moet de sensor (wat is dat ?) wat draaien en ze snapt er niets van. Vader in paniek. Dochter krijgt een les sensor. Dochter snapt het en draait de sensor. Nog blijkt dit niet voldoende want in de bocht flext (ik snap je niet pap.. ) het voorwiel en loopt de magneet nog aan. Dochter krijgt een les flex. Sensor gedraaid. 0 mm is weer 5 mm geworden. Dochter start. Vader overziet.
Vervolgens na de finish vraagt vader naar de vluchtgegevens van dochter en dochter moet helaas melden dat ze de hele wedstrijd 0 km/uur gereden heeft. Dag vader verpest. Dochter is de eerste die met 0 km/uur 3e wordt bij BRC-Kennemerland. Hier hebben we 75 jaar over gedaan.

Categorie 4 werd het strijdveld voor Matthijs Al, Mauro Schrijen en nieuwkomer Mitchell van Royen (waar kennen wij deze naam van…). Deze wedstrijd ging meteen hard. Daar waar Mitchell in eerste instantie goed kon volgen moesten Mauro en Matthijs meteen al wat terrein plaatsgeven. Vooral Pascal Eekhoorn reed indrukwekkend, wist elke keer te demarreren op de bult en deed het peloton vreselijk veel pijn. Ook nederlands kampioene Jip van de Bos moest eraf en dat geeft maar weer aan hoe selectief ons parkoers is. Mitchell liet zich onder-tussen afzakken naar Mauro. Beide heren reden een mooie koers maar zagen Pascal ondanks zijn vele versnellingen niet de eindsprint winnen welke hij wel won. Klasse Pascal !

12 uur pauze. De rook komt zelfs onder uit de snackkar vandaan. Een uitstekende sfeer hangt op het binnenterrein van BRC tussen alle vlaggen, fietsen, party-tenten en het spring-kussen in. De zon breekt wat door en het dak gaat eraf.

Wedstrijdleider Koper maakt tenslotte aan alle gezelligheid een eind en roept categorie 5 om exact 13 uur op voor hun start. Heel bijzonder en mooi was dat Gre Kelder deze categorie zou afschieten. Knap Gre dat je dit kon !

Net als categorie 1 in deze categorie geen BRC-renners en dat is jammer. Je zou dit kunnen vergelijken met een wedstrijd tussen Excelsior en Roda JC in de Amsterdam Arena. Je weet dan dat de aandacht wat meer gevestigd gaat worden in randzaken. Bij voetbal is dit doorgaans het meubilair, vandaag bij BRC was dit wat urinevervuiling (hoeveel kunnen we nog hebben ?) in de berm. Organisator Koper moest het morrende publiek wat corrigeren. Zenuwachtige rennertjes hadden hier maling aan en lieten de broek vooral in het stuk juryhok-entree zakken. U bent gewaarschuwd.

Het slot van categorie 5 deed mij denken aan Milaan-San Remo 2005. Kevin Kooiman lag voor in de sprint, had hem eigenlijk al gewonnen dus hield de benen stil en keek opzij. Daar keek hij zijn concurrent Fabio Jakobsen inmiddels diep in het oor want Fabio hield zijn benen niet stil. Kevin 2e.

Categorie 6 was met Tommy Kneppers, Jerry Roling, Joey Aardenburg, Richard Jansen, Björn Muskee en Robin Prigge ruimschoots vertegenwoordigd en dat deed het BRC-publiek goed. Richard spoot weer weg en even kreeg ik een deja-vu uit 2007 waarin Richard hetzelfde deed en vervolgens in het stuk niet meer voorkwam. Dit jaar geen scherpe pen Richard want je zat tot het einde mee voorin, net als Tommy Kneppers welke een bijzonder knappe wedstrijd reed ! Ik denk dat het afschieten van deze ronde door opa Kneppers hier enigszins toe bijgedragen heeft.

Naast Richard probeerde ook Nino Honigh de wedstrijd hard te maken echter ontsnappen doet niemand. Een massasprint dus. Nino wordt ondanks zijn inspanning nipt 2e, Richard en Tommy eindigen verderop in het peloton. Joey welke het tempo heel goed kon volgen moest er op het einde af. Björn, Jerry en Robin moesten er al eerder af.

Klapstuk van de dag was categorie 7 met 58 aan elkaar gewaagde renners aan de start. Voor BRC Patrick Stam, Jorn Teer, Niels Landsman, Tom Fijen, Max Meertens en Luca Schrijen. Meteen vanaf de start gaat het heel hard met aan kop NL-kampioen Jan-Willem Welter. Alle renners dus vol in de beugels de helling op met het zuur even hoog in het voorhoofd. Luca, Patrick en Jorn kunnen zich tenslotte handhaven in het peloton. Luca nestelt zich gestaag ergens op plek 6 om zijn kans af te wachten en 10 ronden voor het einde slaat hij toe. Helaas lukt het hem niet, ook niet samen met JWW om een gat te slaan. Later probeert hij het nogmaals maar het pak blijft in zijn wiel. De laatste 2 ronden is het vervolgens kijken en dringen voor de beste positie om aan te gaan. Jan Willem Welter is gezegend met een uitstekende sprint en wordt 1e. Luca prima 4e en dus geplaatst voor het NK in Oldenzaal dit jaar. Oerend hard zal het daar gaan vrezen wij.

Vlak na de race van categorie 7 komt het bericht binnen dat in Beverwijk al de gehele dag een onbekende man zich onrustig voortbeweegt op een scooter in de omgeving van de Aagtendijk. Stukken fietspad zijn al gelijkmatig uitgesleten. Men denkt aan een dealer want de man brengt steeds pakketjes op en neer. Het signalement luidt; zwarte scooter merk Toyota, man met wat mokums uiterlijk, helm merk Tabbert en onder het zadel naast wat drukwerk ook een blik bier merk Heineken. Ondanks dat BRC de politie niet kon helpen zijn wij heel blij met de man die de hele dag door ruim 330 foto’ s heeft opgehaald zodat elke deelnemer vandaag met een superfoto van zichzelf naar huis kon ! Een heel knap staaltje werk !

Inmiddels trekt de lucht helemaal open. Loopsporen in het bemodderde gras verraadden de aanwezigheid vandaag van ruim 700 wielerliefhebbers aan de Aagtendijk. Klagen hebben we vrijwel niet gehoord alleen dan misschien wat over die krappe bocht voor de finish. De organisatie kon veel maar deze bocht konden ze niet veranderen. Wat ons betreft daarom geen veer in de kont maar een heel stuks pluimvee, immers de organisatoren van deze dag inclusief alle enthousiaste vrijwilligers hebben BRC op een prachtige manier op de kaart gezet vandaag. Ik buig even heel diep. Daarnaast mogen we als BRC niet vergeten alle sponsoren te bedanken voor hun gulle bijdrage in welke vorm dan ook ! Zonder hen was dit natuurlijk nooit mogelijk geweest.

Voor de exacte uitslagen verwijs ik elders naar deze site.

Cees Schrijen