14 november 2011

Zo! Dat wordt weer smullen de komende tijd. Onze tijdritspecialist op het strand. De ergste vuurdoop is inmiddels achter de rug. HvH - DH. Een fraai verslag van de hand van de tijdritmeester. 'Smaakt naar meer', aldus Jeroen Visser. Hij doelt natuurlijk op het fietsen. Wij van de redactie op zijn verslagen. Lees snel verder over een mooi zonnetje en loodzware stranden en supporterende BRC'rs langs de kant.

Hoek van Holland – Den Helder 2011

Afgelopen zondag (13 november) stond Hoek van Holland – Den Helder op het programma, de langste (135km) en zwaarste strandrace ter wereld.

Het was mijn derde deelname. Twee jaar geleden had ik nog vrijwel geen strandervaring, maar dankzij zuidwestenwind en hard strand was het eigenlijk vrij makkelijk. Vorig jaar was het een ander verhaal : koud, regen, tegenwind, ook nog kramp halverwege,  daarna 3 lekke banden, hongerklop, ik kwam helemaal uitgewoond over de finish.

Dit jaar samen met Sebastiaan ten Zeldam al de avond ervoor naar Hoek van Holland afgereisd. Goed geslapen, goed ontbeten, we stonden met goed gemoed aan de start. Sebastiaan is een specialist op het strand, reed vorig jaar prima uitslagen in een aantal strandraces. Zijn strijdplan voor HvH-DH was alles of niets : zo lang mogelijk voorin meedoen, en dan maar kijken waar het schip strand. Ik was zelf wat voorzichtiger, ben niet zo behendig in het rulle zand, en wilde me krachten goed verdelen. Top-100 zou mooi zijn.

In het startvak veel bekende gezichten, BRC’er Gert Sombroek en flink wat “maandagavond Groente&Fruit renners”. Sebastiaan sprintte na startschot meteen volle bak naar voren, en was al snel uit het zicht. Ik zelf had het in het begin nogal lastig. Het strand was loodzwaar, ik twijfelde of m’n banden niet te hard waren (1,2 bar) en het leek  of m’n remblokjes aanliepen, zo stroef ging het. Maar het strand was gewoon heel lastig begaanbaar, vlak langs de vloedlijn een smal strookje dat minder rul was, maar wel erg zompig. Daardoor al snel doorweekte benen en natte sokken (koud!). Op zich was het weer prima, lekker zonnetje, de wind was niet tegen maar ook niet mee.

Pas na Scheveningen kwam ik enigszins in het ritme, zat in goede groep (15 man), er werd goed samengewerkt. Bij Zandvoort kreeg ik opeens Sebastiaan in het vizier. Hij was prima gestart, draaide goed mee in 2e groep (10 man) die achter de koplopers (ook iets van 10 man) aanreden. Maar opeens krampaanval, ontzettend jammer, en daardoor direct kansloos voor goede klassering. Hij haakte nog even aan bij ons groepje, maar moest toch tandje terugschakelen om niet weer kramp te krijgen. Ik bleef in kielzog van de groep, al bedankte ik even voor kopwerk, heb me lekker verstopt in laatste wiel. Bij IJmuiden snel 2 bidons aangepakt (prima service van organisatie en sponsor Beukers), en al etende en drinkende door IJmuiden en over de sluizen. Vlak voor Beverwijk besloot ik om sanitaire stop in te lassen en de groep te laten gaan, is wel een gok, want het veld is dan al flink uiteen geslagen.

Met wind mee over het asfalt naar Wijk aan Zee, dat was even lekker, na dat geploeter op het strand. Op het strand aangekomen stonden flink wat BRC-supporters die me aanmoedigden, gelukkig kon ik de lastige strandopgang fietsend nemen. Daarna al snel aansluiting gevonden bij paar andere mannen. Een van hen had tijdrithelm en een racestuur, en had er flink de sokken in. Aanpikken dus. Bij Castricum stond Wouter Breedt Bruijn klaar met bidons en powergel (bedankt Wouter !), zonder te stoppen aangepakt en doorgejakkerd. Het strand rond Egmond is natuurlijk bekend terrein, en dat fietst toch wel lekkerder. Ik voelde me nog goed, ook nodige kopwerk gedaan, en net voor Egmond haalde we weer de groep in die ik in Beverwijk liet gaan. Hier bleef ik hangen, het tempo beviel me goed. Zat achterin de groep, bleef goed drinken, af en toe uit het zadel en spieren strekken. Groep bestond uit 13 man, voor en achter ons was helemaal niemand te zien.

Na Petten is het nog kleine 20km. Helaas was het strand hier ook erg zwaar, en iedereen in de groep zat er doorheen. Ik reed af en toe op kop, maar als ik boven de 22 p/u kwam werd er direct gesmeekt of het langzamer mocht. Ik was niet meer fris genoeg om laatste stuk alleen te rijden, dus ik besloot me rustig te houden, en nog wat te sparen voor de finish. Bij de strandafgang in Den Helder moesten we lopend omhoog, ik was als eerste boven, en heb laatste kilometer door de duinen nog even plank gas gegeven. Was in no time uit het zicht, en kwam na precies 5h41min over de finish. Later die avond zag ik op internet dat ik 68e ben geworden, ongeveer 700 man gestart, en in totaal 557 gefinisht.  Een uur voordat ik binnenkwam reed Bram Rood winnend over de streep, hij won de sprint van Ramses Bekkenk. Nummer 3 kwam pas 10 minuten later over de finish. Nr. 557 deed er 9h41 over. Grote verschillen dus !

Al met al erg tevreden, iedereen die ik onderweg sprak gaf aan dat het strand zeldzaam zwaar was, ik was ook flink kapot, maar uitslag is beter dan vooraf gedacht. Sebastiaan vond het bij Castricum welletjes, zijn vizier is gericht op komende zaterdag, op de RaboBeach Challenge in Scheveningen. U leest hierover ongetwijfeld volgende week op deze website !

Gr. jeroen