13 februari 2011

Tja, hoe zullen we deze ochtend eens typeren. Ons zelf voorgenomen de clubwedstrijd van 11.15 als uitgangspunt en doel aan te houden voor deze ochtend, immers eens moet fietsen weer pijn gaan doen ! Om 9u de junioren oppikken en dan lekker 2 uurtjes peddelen door de NH-polder. Dat pakte ietsje anders uit. Alles is gelukt maar vraag niet hoe. De junioren hadden een rustige duurtraining op het programma en Cees en Kees J. wilden om 11.15 op de baan zijn. Halverwege (ongeveer ter hoogte van Graftdijk) kwamen we erachter dat we nog maar ruim een half uur hadden om op de baan te komen  en dat de vette zuid-(oosten??)-wind voller was dan verwacht. Tja, dan is een rustige duurtraining niet voldoende en moesten andere systemen aangesproken worden.
 
Half op het tandvlees en met melkzuur in de mondhoeken stonden Cees en Kees J. aan de start van deze 2e wedstrijd uit de spannende winterserie. Aan de stamtafel van ons waanzinnig mooi wordende clubhuis een koppel van ongeveer 15 renners en uiteindelijk aan de start ong. 20 man (waar zijn de dames ?). Met waarschuwende woorden over gladheid van de klinkers vertrok de groep voor een wedstrijd over 1 uur en 6 ronden. Voor Kees J. was de wedstrijd een brug te ver. Te glad en ook te leeg gereden. In ronde twee al trokken Visser en Melk eens flink door over het soms ietwat mossige parkoers.  Schrijen en van den Outenaar bij wie de sleutelbenen nog half uit de schouder steken misten lef en kracht (hou het op dit laatste !) om te volgen. Koot (altijd goed, ook al zou hij 10 kinderen thuis hebben rondspringen), Scheffer en Rob de Lange (oei, is dit een tweede Visser?) volgden en zo ontstond de kopgroep van 5 (eerst 8 maar een aantal overmoedige mannen wapperden één voor één het gekapte bos in).
 
Scheffer kreeg pech met het stuur en al sleutelende stapten aan de achterkant van Toledo en Westerhof (lekke banden, leeg ) af. Van den Outenaar en Schrijen keken elkaar eens in de lijkbleke ietwat nijlgroene gezichten en kop over kop koersende was het doel uit de greep van de kopgroep te blijven (tegen beter weten in). Later sloot Han Temmink aan die de jump naar de snoeihard passerende kopgroep maakte. Schrijen deed dit ook, wist de aansluiting te maken en kon meteen voor de tweede keer van zijn ontbijt genieten.
 
De kopgroep zoog inmiddels iedereen op en voor sommige was dit de genadeklap qua motivatie. Schrijen wist nog een aantal ronden in het zog te blijven en stelde zo zijn podium veilig. Han had de stamtafel inmiddels opgezocht en van den Outenaar wist in het wiel van Scheffer (waar die nu vandaan kwam weet ik niet, red.) Schrijen terug te halen. Vervolgens reden Scheffer en Schrijen van den Outenaar er weer af (Peter wat heb jij afgezien vanmorgen !!!) en uiteindelijk liet Scheffer Schrijen ook in alle eenzaamheid achter.
 
Toen Schrijen (sorry, mijn bril was 100% ondoorzichtig dus wat er verder gebeurde is vrijwel mist voor mij) zich schrap zetten voor zijn laatste ronde kwam de man op de Cube er met 20km snelheidsverschil vol overheen. Visser wint solo op indrukwekkende wijze. Koot met zijn gele Saharaband (totaal geen grip in de mos) en houten fiets uitstekend tweede. Bij de sportklasse won Melk solo met Rob solo als goede tweede. Schrijen solo derde en Outenaar solo vierde. De verschillen zijn nog groot zo bleek !
 
Na afloop koffie met Ruud aan de geweldige stamtafel. Het geweldig vernieuwde clubhuis gaat deze zomer zeker iets toevoegen aan de vele wedstrijden. Nu de zon nog...