Zondag 14 november 2010

Wijk aan Zee decor van Topvoetbal

Dat na een lang en slopend seizoen de jeugdleden weer hongerig naar de fiets moeten worden weet toptrainer Koper
als geen ander. Reden ook dat hij zijn pupillen op de dag dat Ajax op de A9 voorbij reed zijn jaarlijkse voetbaltraining organiseerde op het strand van Wijk aan Zee. Ruim 22 enthousiaste jeugdleden konden niet wachten om de confrontatie aan te gaan en er werd een uur lang gebikkeld alsof hun leven ervan afhing.

Ondanks een geweldige inzet om elkaar de bal afhandig te maken bleek al snel de wind de grootste tegenstander
! Jan moest zijn pupillen t/m categorie 3 aan paal en touw verankeren op het strand wilden ze niet dwars over Heemskerk in Egmond terechtkomen. Hetzelfde gold voor de bal. Regelmatig moest het lederen projectiel op het strand
van Heemskerk opgepikt worden. De wind kreeg ook langzaam zijn grip op de wedstrijd. Stond het voor rust nog 2-2, na rust walste het 'wind-mee' Team met zes (6 !) doelpunten over Team 'wind tegen' heen.

Even leken de spelertjes er niet meer in te geloven maar door een gouden wissel van Mike Appelman die de
dubbelbenige tackel niet schuwt leek het tij te keren voor de ploeg op achterstand. Met bravoure en moed, ook door de jongste deelnemertjes als Niels, Yvette en Roan stortte zij zich in volle tegenwind vol overgave naar het vijandige doel. En met resultaat ! De achterstand van 8-2 werd omgebogen in een gelijke stand van 8-8.

Omdat de toeschouwers begonnen te morren en het spel wat grimmiger werd besloot topscheidsrechter Koper (die
overigens het duel subliem in de hand hield) tot de 'Golden Goal'.  Die werd na een zeer zeer lange ouverture uiteindelijk erin gefrommeld vanuit een zeer schimmige scrimmage door Thijs Al nadat zijn fysiek het voorwerk
deed. Zoals hij de koeien van het land jaagt, zo joeg hij nu de bal in de touwen. Iedereen stond erbij een keek ernaar. Het lot was beslist, Team ´wind mee´ won uiteindelijk toch nog ondanks de geweldige come back
van 'wind tegen'...

Na afloop waren de commentaren niet van de lucht. Spits Jetten klaagde over de vele tackels op zijn enkels, Roan
Teer besloot volgende keer de middenstip op te eten wanneer hij weer buiten de basis zou starten. De gebroeders Appelman hadden het zand tot onder de oksels opgehoopd zitten van het vele sliden en Mitchel van Royen had
nog de hond in zijn broek zitten die hem tijdens de wedstrijd in zijn gat beet. SVA-voetballer Mauro Schrijen klaagde over het stroeve gras en Max Berkhout deed er nog een schepje zand bovenop door te zeggen dat dit knolleveld
BRC-onwaardig was. Yvette stond erbij en keek ernaar, niet snappende waar iedereen zich nou zo druk over maakte. Haar piekmoment ligt pas in april! 

Onder het genot van de traktatie van
Mike Appelman (13 alweer !) keerde iedereen huiswaarts. Wind mee gelukkig..