|
Dinsdag 6 juli 2010 Afgelopen zondag stond het criterium van Hoogkarspel op het programma. Al gauw werd duidelijk dat dit een harde strijd werd tussen de twee lokale verenigingen; WV West Frisia en HRTC Hoorn. Hoogkarspel was het slagveld, cafe' s werden saloons en straten werden ruiterpaden. Voor BRC in de baan de renners Schelvis, Schrijen en van der Lee. Het rondje is snel maar er zitten wel twee verraderlijke bochten in die door de hoge snelheid moeilijk in te schatten zijn. Veel renners die na de twee lange rechte stukken met ultra laat remmen hier hun plekken willen winnen en dit gaat de hele wedstrijd zo door. Vanaf het begin Schelvis goed voorin. Van der Lee komt vanuit het achterveld opzetten en weet een aantal ronden in een kopgroep vooruit te zitten. Het is nog vroeg in koers en deze poging mislukt. Ongeveer vijftien ronden voor het einde lijkt de beslissing te vallen. Mannen als de Heer, Krijt en Burggraaf vallen aan, Schrijen en Schelvis zitten goed voorin om een jump te maken. Schrijen die de hele wedstrijd niet lekker zit probeert voorin een uiteengeslagen peloton twee maal een slag te maken maar alle gaten worden weer dichtgereden. Een paar ronden daarna, na een tijdelijke wapenstilstand is het Schelvis die het lukt in een kopgroep van vier terecht te komen, later sluit Krijt daar nog bij aan. Schelvis heeft zo in ieder geval een top-5 in handen, echter... In de kopgroep wordt wat gerommeld, Schelvis wacht iets te lang totdat de vijfde man na twijfel alsnog aansluit en deze renner trekt hiermee een gat voor Hans waardoor hij op een gaatje komt wat helaas groter en groter wordt. Het onvermijdelijke gebeurd en Hans wappert eraf. Weg kans op een top-5 en Hans terug in het peloton. Zowel Schrijen, Schelvis als van der Lee laten de wilde sprint tussen de twee rivalerende ploegen teveel voor wat het is en eindigen in het midden. Niet bijzonder op deze gewone zondag in het levendige Hoogkarspel. Hans zie je niet vaak vloeken en tieren, echter in Hoogkarspel stelde vele lokalen mij de vraag wie deze onstuimige renner is. "Laat hij zich altijd zo gaan ?" schreeuwde de plaatselijke schoonheid van achter de bar. Ik liet het maar even zo, wetende dat Hans zijn zo felbegeerde podiumplaats net op een haar na gemist heeft. Velen weten dat wanneer je er zo dichtbij bent geweest het een keer gaat lukken. Helaas nog niet in Hoogkarspel..
|
Nieuws 
