10 mei 2010

Waar hebben wij de beelden van valpartijen meer gezien dit weekend? Liset deelt in dit verslag haar ervaringen met deze omstandig-heden. En we lezen dat ze goed stand gehouden heeft in dat geweld. Uitrijden komt nog wel dit jaar. Daar zijn wij hier wel van overtuigd! En aan alle meiden: prima prestaties!

Na me vorige klassieker keek ik uit naar de volgende. Vandaag mochten we weer! Om kwart voor 7, wat veels te vroeg is voor een zondag, gingen we richting Amsterdam om daar met 4 dames en een ploegleider naar Veldhoven (Noord Brabant) af te reizen voor de Omloop der Kempen. Om 9 uur kwamen we daar aan en konden we beginnen met 3 uur lang wachten tot we mochten starten. Na 2 uur een beetje te hebben verveeld en alle gekkenhuis rondom de continental ploeg van de Rabobank, die tegenover ons stonden, te hebben bekeken gingen we in fietsen en richting de start. Na de vorige keer had ik me voorgenomen om me niet naar achter te laten drukken in de neutralisatie.

Bij de start stonden we alle 4 ongeveer in het midden van het peloton. Tot de eerste valpartij na 10 minuten zat ik nog steeds redelijk in het midden. Hoe ik het gedaan heb vraag ik me nog steeds af maar aan alle kanten om me heen vielen mensen maar ik kon gelukkig rechtop blijven. Met nu al zere benen kwam ik weer aan bij het peloton. Helaas nu al vrij achteraan. Toen kwamen de volgende opstakels: “paaltje en bomen midden op de weg waar we omheen moesten”. Vol in de rem om vervolgens weer keihard aanzetten. Dit trokken me benen al helemaal niet meer dus hing ik al snel vrij ver achterin het peloton. Na een tweede valpartij, waar ik weer met een wonder heel doorheen kwam, lagen Kim (Ulysses) en ik er dan ook echt af. Helaas moesten we na 30 minuten al stoppen. En ja dan rij je daar in Brabant waar toevallig ook niemand te bekennen is. Uiteindelijk zijn we na anderhalf uur zoeken toch weer terug gekomen in Veldhoven.

Lisanne en Bernadette (DTS) hebben hem wel uitgereden!!! Echt top.

Het was weer een heel circus maar super leuk! Me doel om over me angst van de neutralisatie en in het peloton rijden heen te komen is aardig gelukt. Nu nog langer vol houden en dan moet het toch ooit goed komen.