9 mei 2010

Een week van bezinning zat erop. Vorig weekend was voor een aantal tweedejaars nieuwelingen een tegenvaller. Hoe kan het dat de mannen (nog) niet laten zien wat ze in hun mars hebben? Veel mensen zijn begaan met de jonge mannen en hebben ieder hun eigen terechte mening. Daarom stond afgelopen week in het teken van lol met elkaar maken en het plezier in het samen trainen terug proberen te krijgen. Zoals onze wielercoördinator Cees S. reeds memoreerde fietsen is leuk. Maar dan gaat zo’n week ook weer snel voorbij en staan de volgende klassiekers alweer op het programma. Zaterdag mochten er 6 mannen van BRC aan de start verschijnen in de Flevotour.

Twee tweedejaars en vier eerstejaars nieuwelingen. Donderdagmiddag leek alles in kannen en kruiken. Echter om 18.00 uur belt Tommy dat hij al 3 dagen ziek is en zaterdag niet kan starten. Gelukkig hebben we altijd een reserve echter deze moest eigenlijk de verjaardag van zijn moeder vieren. Toch kreeg Lars toestemming van zijn moeder om aan zijn eerste klassieker te gaan deel nemen. Met dien verstande dat hij uiterlijk om 15.00 thuis moest zijn want dan gingen de kurken van de flessen.

In de vroege uren van de zaterdagmorgen gingen in verschillende slaapkamers de wekkers want de start stond gepland om 10.00 dus moeten we om 8.00 uur aanwezig zijn.

De familie van Berkel had deze zaterdag bestempeld als een gezinsdag dus Jaan werd vergezegeld door zijn vader,moeder en jongste broertje (die volgens zeggen helmaal niets heeft met wielrenners).

De auto van de familie Roling was vol beladen met een 3-tal renner en even zoveel vaders. In de auto van de familie Stam was het deze keer breed uit zitten. Jorn maakte daar ook dankbaar gebruik van en liet zijn wielrenbenen dan ook op de achterbank rustte.

Rond de klok van 8.00 uur waren ploegleider Jos en Marc natuurlijk op tijd aanwezig in Kampen bij de plaatselijke KWC. Maar waar bleven de van Berkels. Uiteindelijk kwamen ze om 8.25 aan want , niemand gelooft dit, ze zaten bijna in Friesland. Moet je de Flevotour rijden met de start in Kampen zit je bijna in Friesland. Valt toch niet mee zo vroeg uit de veren.

De voorbereidingen werden getroffen en even voor 9 uur trokken de mannen eropuit om de warming-up te doen en om uiterlijk 9.30 in het centrum van Kampen te staan waar de start plaats zou vinden. De organisatie was prima in orde. Er waren 2 mogelijkheden voor de verzetscontrole, daarna tekenen voor deelname en de fuik in voor de start. Onze mannen stonden even achter het midden opgesteld dus mogelijkheden om in de neutralisatie naar voren te komen. Om 10.00 klonk het startschot en de neutralisatie door het centrum van Kampen was een mooi schouwspel. Rond de 40 motoren begeleiden de renners naar het echte vertrek ondersteund door politiemotoren en diverse auto’s.

Alle aanwezige ouders waren lopend van de wielervereniging naar het centrum gekomen dus moesten we ook deze tocht weer terug maken om bij de auto’s te komen. Met 2 auto’s gingen we op zoek naar een glimp van de renners. Echter bij het verlaten van het parkeerterrein kwam de eerste BRC-renners al weer terug rijden. Het zal toch niet weer. Joey had een vervelende val op zijn knie gemaakt en moest de strijd staken. Erg jammer.

In het uitgestrekte land van de Flevopolder, waar eigenlijk alleen maar lange rechte wegen zijn met hier en daar een landweg, gingen we op zoek naar een mogelijkheid om te kijken hoe de andere zich staande wisten te houden. We kwamen bij het punt van de 50 km een flink aantal andere ouders tegen dus daar maar onder het genot van een bakje koffie wachten op wat komen ging.

Exact volgens tijdschema kwam een kopgroep van 5 renners voorbij en een 20-tal seconden erachter het peloton waar zich nog 4 renners van BRC in bevonden. Jaan, Jerry Jorn en Patrick. Helaas zat Lars er niet bij maar hij zat achter een valpartij en heeft kilometers lang 100 meter achter het peloton gereden en er alles aan gedaan om terug te komen wat uiteindelijk niet is gelukt. Maar 4 renners nog in koers in het peloton gaf de burger moed. 10 km later zaten de mannen nog steeds goed voorin dus uitrijden moest toch tot de mogelijkheden gaan behoren.

Snel terug naar de finish waar na de eerste keer passeren nog een ronde van 9 km gereden moest worden. De spanning werd voelbaar. Was het peloton nog bij machte om de 5 koplopers terug te pakken? De voorsprong liep op naar 2 min 25 seconden en toen weer terug naar 1 min 40. De kopgroep kwamen met zijn vijven door bij de eerste passage. Na anderhalve minuut kwam het peloton met Jaan voor in de gelederen. Hij zat in een volle sprint en kwam als tweede van het peloton over de finish met een big smile maar hij moest nog 9 km.

Gelukkig was hij snel weer bij de les en ging mee in het peloton waar ook de andere 3 nog in zaten.

Na 9 km een fabuleuze sprint van Nino Honigh die terecht deze Flevotour op zijn naam zetten. Even later kwam het peloton met volle vaart aanzetten waar Patrick op de eerste rij voluit mee sprinten. Maar de sprint duurde 100 meter te lang en Patrick kon het niet volhouden. Dat zou toch wat geweest zijn een BRC-renner bij de eerste 10 van een klassieker.

Jorn, Jerry en Jaan zaten ook prima voor in het peloton en finishte op respectievelijk de 20ste,25ste en 27ste plaats waar Patrick op plaats 38 terecht kwam.

Al met al een prima prestatie waar de mannen tevreden mee konden zijn. Laat dit een begin zijn van het geen wat de mannen zelf zo graag nastreven, voorin meerijden in grote wedstrijden. Want dan komt lol maken en het plezier hebben in wielrennen weer op de eerste plaats.

Zondag staan Richard, Thom en Luca aan de start in de omloop van Margraten. Hopelijk kunnen ze met net zo’n goed gevoel de wedstrijd rijden als de mannen van zaterdag.

Succes van ons allemaal.

Jos en Marc.