16 maart 2010  

Eric Fijen en Marc Stam hebben met klem en veel stelligheid ontkend de vader te zijn van Jorn Teer. De commotie ontstond gisteren bij het verschijnen van dit verslag. De redactie heeft een onderzoek ingesteld (wij zeggen altijd: waar rook is, is vuur)  en kan de uitspraken van Eric en Marc volledig bevestigen. Wij gaan er vanuit dat de rust zowel bij de families Teer, Stam en Fijen alsmede binnen de vereniging zelf is teruggekeerd en dat de focus weer geheel bij het fietsen ligt. Wij begrepen dat alle relaties weer genormaliseerd zijn. (Foto's van het fietsen zelf volgen vandaag of morgen.)  

Agfgelopen zaterdag stond er een monstertraining op het programma. Het verwachte voorjaarszonnetje bleef uit. En waar ze in Assendelft nog dachten dat het met de wind wel mee viel, leverde de praktijk een heel ander beeld op. De redactie vindt dat naar Marc en Eric de meeste credits uitgaan. Wij vinden het nog steeds ongelooflijk dat je zolang vanuit de auto tegen dat rennersvolk kan aankijken. En in dat tempo (van trainer Jeroen moest er op praat snelheid worden gereden!). Eén van de redactieleden heeft er de eerste 2 uur achter gehangen en bereikte daarna wat zorgelijk (en nat) de redactieburelen. "Als dat maar goed gaat met deze wind en regen". Het verslag laat zien dat het allemaal goed gekomen is. Ok, ok, een topprestatie van iedereen dus. Wij hebben gehoord dat de foto's nog onderweg zijn. Zijn benieuwd naar de foto's na ongeveer 160km.    

Jeroen Scheffer had als trainer van de nieuwelingen het idee om op zaterdag 13 maart als voorbereiding op de komende klassiekers een grote duurtraining te organiseren. Het idee hierachter was om de een aantal jongens een keer goed diep te laten gaan tijdens een grote tocht. De ervaring van een lange training die tegen de 9 uur loopt is een uitstekende ervaring voor de 2e jaars nieuwelingen, aldus Jeroen Scheffer.
Een goed georganiseerde training inclusief volgauto was het gevolg van dit idee. Deelnemers van de training waren de nieuwelingen Luca, Thom en Jorn. Ook de beloftes Otto en Wouter waren mee, waarvoor deze training een goede voorbereiding zal zijn voor de omloop van de Zuid-Schermer, die dankzij Cees Schrijen nu zeker gereden mag worden. De begeleiding voor deze jongeren werd gedaan door Jeroen en Cees op de fiets en de vaders van Thom en Jorn (red. niet dus) in de ploegleiders wagen.
Voor mij begon deze tocht om half 9 in de morgen vanuit Castricum samen met Otto richting Beverwijk. Het weer dat ons belooft was bleef uit. Het zonnetje met een wolkje wat de dag ervoor op het journaal te zien was konden we niet vinden. In plaats daarvan keiharde wind met af en toe een bui. Daarna via Beverwijk naar Assendelft, waar om half 10 de groep helemaal compleet aan de barre lange tocht begon.
De ronde liep dwars door de Schermer en West-Friesland. Een van de saaiste gebieden die Nederland kent qua diversiteit in de natuur. Polders, dijken en gemalen zorgden voor het beeld van de dag. Dwars door deze wildernis reed een goed georganiseerde groep. Twee aan twee, elkaar goed uit de wind helpend en duidelijk communicerend reed de groep door Noord-Holland. De volgwagen inclusief materiaal zorgde voor de ‘finishing-touch’. Uren werd er met de beloftes op kop tegen de wind ingebeukt, maar de jongeren waren niet kapot te krijgen.  Er werd amper gemopperd en op deze manier was de training helemaal geslaagd. Het meest gelachen werd er om Cees die luid begon te zingen wanneer de zon 10 seconden te zien was.
Na 170 km gezamenlijk gereden te hebben, werd de dag door Jeroen nog geanalyseerd in Limmen. Hij klonk tevreden en zei dat hij het gevoel had dat hij met echte wielrenners had getraind vandaag. Ook kwam hij met een verrassing. Een heerlijke massage zou de volgende dag op ons staan te wachten als beloning voor deze zware dag.
Met nog heerlijk nagloeiende benen van de massage tik ik nu dit verslag. Een groot compliment voor Jeroen en de vaders, voor keurig georganiseerde training. Zeer Proffesioneel.

Wouter Breedt Bruijn

Reactie van CS. te A.: 

Haha, gelukkig heb je niet genoemd dat ik de hele dag NIET op kop mocht rijden anders werd ik nu als het supermietje van de club gezien....... ;-) !