6 februari 2010

Een beetje ongelovig keken we elkaar aan op de parkeerplaats bij De Buurvrouw in Heemskerk. Geen sneeuw, ijs of andere gladdigheid en gewoon met de racefiets. Al weken niet meer voorgekomen dus. En dat 'beetje' mist mocht de pret niet drukken en het maakte het landschap prettig klein. Lekker voor als je nog niet zo in vorm bent. Met een man of 10 aan de start vertrokken we voor een training van 2 uur richting het Kopje van Bloemendaal. Over de sluizen. Veel draaien en keren, wat om de nodige behendigheid vraagt natuurlijk. Een aantal moest nog een beetje inkomen. Af en toe moesten voor de veiligheid ook de brillen even worden gepoetst. Richting het Kopje ging het nog bijna mis. In het bos bij Santpoort lag het allerlaatste stuk ijs geduldig op ons te wachten. Vlak na een scherpe onoverzichtelijke bocht. De afgelopen periode heeft fietstechnisch ook voordelen: door ervaring kon behendig om en over de ijsplaten heen worden gefietst. De voorzichtigen werden nog voorzichtiger.... Daarna in een rustig tempo het Kopje over. Bloemendaal aan Zee en Zandvoort werden aangedaan. De beloofde twee uur training zou dus ruimschoots worden gehaald. De pech bleef vooralsnog uit. Dat kwam pas later. Kort na het verwisselen van een lekke band kreeg een van de renners te maken met een afgebroken derailleur: nog 12 kilometer te gaan. Hoe gaan we dat nou weer fixen. Bellen leverde in eerste instantie niet zoveel op. Luca Schrijen liet zich van zijn beste kant zien en sleepte de ongelukkige over de sluizen. Waarna de hulptroepen alsnog kwamen aangesneld. Door alle pech was de groep al ontbonden. Met zn allen wachten in de kou in het zicht van de thuishaven..... Daar wordt niemand beter van. Al met al een mooie duurtraining van een uur of 3 en ca. 80 mooie kilometers.

De trainers