1 januari 2010

Vandaag weer een mail van de aanstaande Duchenne Hero. Het was namelijk tijd voor het rijden van Noord-Hollands Mooiste, een MTB toertocht, 60 km door de duinen, over het strand en door de polder. Deze toertocht kent een gelimiteerd aantal deelnemers en wordt gereden met 13 voorrijders met GPS. De voorrijders zijn alle prima MTB-ers.

NH-langste was afgelast maar de mooiste ging dus gewoon door. In Heemskerk was er gisteravond wat ijzel gevallen maar de hoofdwegen waren prima berijdbaar. Heb nog ff een fietsmaat in Uitgeest opgehaald. Bij het niet meer DSB-stadion lag al een laagje sneeuw en naarmate ik dichter bij Bergen kwam bleek dat er tot ongeveer 15 cm sneeuw was gevallen. Toen ik uit de auto stapte vroor het nog 6 graden! Het was een drukte van belang bij Duinvermaak in Bergen want de meeste deelnemers waren (alleen) met de auto gekomen. Spullen bij elkaar zoeken, goede gids vinden (groep 7, mooi tussentempo) en om 9.05 ben ik vertrokken met 9 anderen. Begin deze week dacht ik nog om strandbanden te monteren ivm de 10 km die op het strand gereden moesten worden (gelukkig niet gedaan) Maar ook mijn moordzuchtige bijen waren niet echt geschikt voor een hard bevroren sneeuwlaag van 15 cm. Als ik even uit het spoor glibberde stond mijn fiets bijna direct stil. Ik ben een keer of vier gevallen, gelukkig in de sneeuw. Mijn groep was ik toen al kwijt en ook de groep die daar achteraan kwam moest ik uiteindelijk laten gaan. Bij restaurant ‘T Woud’, bekend van de moord van enkele jaren geleden, kwam ik uit het prachtig witte duin. Er werd mij verteld dat ik er 18 km op had zitten. En dat in bijna 1,5 uur. Ja, ik ben lekker bezig geweest. Daarna was het even over met het glibberen en langzaam kwam er een heerlijk zonnetje bij. Via de weg naar Egmond aan Zee. Rechtsaf die mooie klim op en door het vakantiekamp. Daarna het strand op en naar Bergen. Vervolgens een deel van het Schoorl parkoers. Vooral de afdaling was heel glad en ook daar heb ik de sneeuw van dichtbij bekeken. Na deze afdaling ging de route weer over het fietspad richting polder. Achteraf hoorde ik dat de bevroren sneeuw het rijden in de polder (zeker met de Killer bee’s) heel moeilijk maakte. Ja, de scherpe lezer heeft het begrepen…….Dit lid van BRC heeft die 60 km niet volgemaakt. Wat een slappe hap zeg. Klopt maar ik was het glijden en glibberen gewoon zat en was zeker niet moe (echt niet!). Ik had er toen ruim 40 km opzitten. En dat is dan nog zonder de (kilo)meters die ik extra heb gereden door het slingeren ivm het corrigeren naar het sneeuwspoor. Om twee uur was ik weer thuis want ik heb nog een uurtje op mijn maatje gewacht, onder het genot van warme choco met slagroom (en dat terwijl er een kilo of 8 af moet, oeps). En ja, mijn fietsmaat reed die 60 km wel helemaal uit.
Mijn Duchenne deelname was een van twee sponsordoelen en dit leverde (voorlopig?) nog een kleine 50 euro op. Ben ik toch met een tevreden gevoel op de bank gaan zitten.