26 december 2009

De junioren/dames hebben zo te zien geen fijne zondagochtend gehad. Er moest een reddingsactie op touw gezet worden om diverse renners van onder het kanaal weer thuis te krijgen.Tussen de regels door heeft de redactie stellig de indruk gekregen dat hier en daar een reservebandje ontbrak en dat het (reserve)materiaal niet geheel op orde was. Dan ga je ook nog eens richting het kopje van Bloemendaal (staat altijd garant voor het testen van het materiaal). Vanachter het warme bureau hebben wij wel een paar tips voor goede voornemens.......... Dat gaat na deze zondag zeker lukken. Het bewijs kan zondag a.s. al worden geleverd!!!! Dames en heren: doe je best! Het mag ook anders, wij vinden het best: dit soort verhalen natuurlijk ook leuk en spannend! Met uiteraard volle dank aan Danny Kors. 

Ook al was er geen officiële training, er werd toch getraind op derde kerstdag door de dames, junioren en belofte. Om 11 uur vertrokken Maxine, Marcel (vriend van Maxine), Niels, Otto, Menno, Axel en Danny K bij de buurvrouw vandaan. Het was de bedoeling om over de sluizen naar Bloemendaal te gaan en dan ook weer terug over de sluizen naar huis.
 De kerst was bij een paar van de renners goed bevallen. De bandjes waren niet aangepast en konden het gewicht van sommige renners niet verdragen. Eenmaal bij de sluizen aangekomen rijdt Axel lek. 5 minuten gingen voorbij, 10 minuten en de temperatuur daalde en daalde. Zat er eindelijk een nieuwe binnenband in, breek het ventiel, dus weer nieuwe binnenband erin en nog langer wachten. Na zo´n 15 tot 20 minuten gewacht te hebben konden we eindelijk weer verder. Nog geen kwartier later stonden we weer stil, omdat Menno dit keer lek had gereden. Stonden we weer 5 minuten af te koelen. Intussen was Niels rechts om keert gegaan, omdat hij nog andere dingen te doen had deze dag. Toen waren er nog 6. De rest van de groep is, met nog 1 reserve binnenband, verder richting Bloemendaal gegaan. Maar te vergeefs. Bij Santpoort-Zuid (naast Bloemendaal) hielt het op. Axel had weer een leeggelopen band. Toen we daarvoor weer stil stonden hoorde Danny en Maxine nog ergens lucht ontsnappen. Menno had ook weer een lekke band. Er zaten meerdere gaatjes in zijn buitenband en dus ook in zijn binnenband. Het was zowel bij Axel als bij Menno dezelfde band als even daarvoor. Het probleem was dus dat er nog maar 1 reserve bandje was. De ouders werden erbij gehaald. Zowel Axel als Menno belde hun vader op of ze hun konden ophalen.
We zijn toen met zijn zessen bij Duin en Kruidberg gaan zitten. Dit was op zo’n 100 meter lopen.In de zomer kan je daar lekker een ijsje halen, maar in de winter zijn ze niet open.
We zagen daar een paar bankjes vol in de zon staan. Dus wat deden wij, juist je raad het al, op die bankjes zitten. We zaten er net 3 minuten of er kwam een vrouw naar ons. We zijn gesloten, jullie mogen hier niet zitten en als de baas straks komt dan is het helemaal morrus. Dus gingen we maar aan de kant van de weg zitten wachten. Al vrij snel kwam de vader van Axel eraan. Toen waren er nog  5. Ongeveer een kwartier later, na wat stokjes gooien, kwam de vader van Menno er ook aan. Toen waren er nog 4. De overige vier, Maxine, Marcel, Otto en Danny durfde ook niet meer verder te gaan, bang om ook nog een lekke band te krijgen. Zij zijn dus vanaf Santpoort terug gegaan richting huis.
Het moraal van dit verhaal is dat we meer stil gestaan en gezeten hebben dan gefietst hebben en zo nog niet onze extra kilo’s van de kerst kwijt zijn.

Danny Kors