Internationale driedaagse Borsele 25 t/m 27 april 2008


De omloop van Borsele was dit jaar alleen voor junior vrouwen omdat het de 25e keer was dat deze wedstrijd werd georganiseerd. Om hier een speciale wedstrijd van te maken werd deze internationaal verreden.  
Vrijdag middag half 2 verzamelen op de parkeerplaats bij Sloten. We gingen met de ploegleiders wagen van Ulysses heen omdat we een volgwagen moesten hebben voor de tijdritten, omloop en rit in lijn. Ze (Joop smits, Rene Rosendahl, Sara Rieuwerts en Jessica Smits) hadden al wat vertraging omdat iedereen met vakantie ging en het heel druk was. Nadat we 2 uur in de auto hadden gezeten en we er bijna waren stonden we weer in de file en dat betekende dat we de ploegleiders vergadering miste en ons heel snel moesten omkleden om kwart voor zes (we hebben ons nog nooit zo snel omgekleed ). Nog even vijf minuten ingereden en toen moesten we al naar de materiaal controle om half 7 te starten. Het was zover, eerste koers over 42 km, meteen vanaf de start gingen we er voor. Er werd hard gereden in de eerste ronde en het peloton viel al uit elkaar, het was heel onrustig en er waren heel veel valpartijen (onze district ploeg gelukkig niet ). We hebben goed gereden en zijn allemaal over de finish gekomen. 
Nadat we gefinisht waren zijn we naar de plek gegaan waar we bleven overnachten, dit was vrij afgelegen dus lekker rustig. Hier zaten ook andere ploegen zoals de nationale selecties van België, Wallonië, Oostenrijk, Zweden en Groot- Brittanië. 
Dag 2 vanochtend rit in lijn over 48 km en ‘s avonds tijdrit over 11,6 km. Eerst ontbijten en daarna op de fiets op weg naar de start die 14 km verder oplag. Vanochtend ging alles goed en reden we makkelijk mee met het peloton, het ging weer hard maar makkelijk te volgen. 
Tijdrit: vanaf half 7 begon de tijdrit, we hebben het rondje goed bekeken en gefietst, het was een rondje dat goed liep en waarbij je goed je tempo kon behouden. Het was een klein rondje waardoor je voor je het wist alweer bij de finish was. 
Dag 3 vandaag was de laatste omloop over 70 km, 1 grote ronde van 40 km en drie kleine rondjes van 10 km. Een mooi rondje over allemaal dijkjes waarin het helemaal uit elkaar getrokken moest kunnen worden. De Belgische selectie mocht vooraan starten omdat het vooraan het ploegenklassement stond en zij trokken het meteen uit elkaar waardoor er al een heleboel af moesten. Het regende aanvallen maar niemand kon echt weg komen. Pas in de laatste 20 km in de kleine rondjes kwamen er ontsnappingen die langer stand hielden. Een Litouwse reed in de laatste paar kilometer weg en kon niet meer worden teruggepakt. Zij won deze rit en doordat zij een grote voorsprong had op het peloton won ze ook het eindklassement. 

Uitslag:  
ploegenklassement: 15e district Noord-Holland

individueel klassement:

Amy Pieters 3e

Lisanne Al 56e

Mellissa van Neck 70e

Sara Rieuwerts niet in het eindklassement opgenomen

Jessica Smits niet in het eindklassement opgenomen  
   

   

Het was weer zo ver hoor. De 2e klassieker van het jaar voor nieuwelingmeisjes en juniorenvrouwen. Om half 6 gingen de eerste wekkers al en om half 7 werd er verzameld in Assendelft, om van af daar met z’n 5en ; Maxine, Roos (van DTS maar had geen vervoer en ging met ons mee) Lisanne en Fabienne + chauffeur, richting Emmen te rijden. Het was heel gezellig in de auto, iedereen nog half slapend en de volume knop van de radio op 15, werd de rit richting het verre- Oosten overleefd. Daar aangekomen snel nummers halen, omkleden in een van de 8 kleedkamers ( de meeste waren bezet met kleine jongentjes van de voetbal) dus uiteindelijk werd het de allerlaatste kleedkamer. Alleen jammer dat daar het licht het niet deed. Tijdens het omkleden kwamen Maxine en Fabienne tot de conclusie dat het toch nog best wel frisjes was en besloten in been stukken te gaan rijden. Een maal weer aangekomen bij de auto werd de discussie van de korte broek weer in de groep gegooid , maar de twee hielden voetbij stuk. Om half 10 gingen de twee meiden zich maar melden bij de start die om 10 uur zou beginnen ! maar stonden evengoed achteraan. Om 10 uur werd bijna het start sein gegeven maar de koersarts had zich nog niet gemeld en dus kon er nog niet gestart worden. 5 minuten later toch het start zijn en daar gingen de meiden. Niet helemaal meer vol goede moed want het was Maxine der 1e ‘echte’ wedstrijd en der vader (Meneer Oden) had even in der hoofd gestampt dat ze er toch na 5 km af zou liggen.Heel leuk lief en aardig maar hij kreeg gelijk Maxine werd na een half uurtje rijden uit de wedstrijd gehaald, met nog meer. Het was een hele zware wedstrijd met veel wind en er werd flink doorgereden. Fabienne had zich midden in het peloton geplant en reed daar lekker uit de wind. Totdat de klassieke 12 km lange klinker strook er aankwam en de wind volle bak vanaf de zij kant kwam. Eerst werd het peloton op de linker kant van de weg een lang gerekt lint en daarna begonnen de gaten te vallen en zat Fabienne in de 3e waaier. Ze baalde echt verschrikkelijk maar vond het der eigen schuld .Ze kwam als 28e over de streep.Lisanne en Roos mochten om 12 uur starten maar dat liep iets uit. Deze twee bikkels reden wel in hun korte broek. Het ging heel goed. Na de neutralisatie gebeurde er eigenlijk niks. Er werd niet gereden en eigenlijk was het best wel saai. Behalve dan dat er een paar bijna valpartijen waren was het rustig. Maar na 10 km werd er ineens flink doorgereden, en brak het peloton in waaiers. Roos en Lisanne zaten toen nog in het peloton. En de eerste werden toen al gelost. Op de beruchte klinkerstrook ‘de Limietweg’ (dus iedereen die ooit over deze weg heeft gereden weer waar over gesproken wordt) brak het peloton in tweeën en Roos en Lisanne kwamen in de tweede groep terecht. Deze groep werkte totaal niet samen en raakte zo steeds verder achter op het peloton. Later werd er zo raar gereden dat er zelfs over de hele weg verspreid gereden werd en lag Lisanne er af. De groep reed 500 meter voor haar maar ze werd uiteindelijk 20 km voor het einde uit de wedstrijd gehaald. Roos haalde wel de eindstreep en werd 22e. Snel douchen onder koude douches dus lekker fris weer naar huis terug. Het was gewoon een geslaagde dag!